Kishkindha Kanda Sarga 67

।। लंघनावप्रंभः ।।
तं दृष्ट्वा जृंभमाणं ते क्रमितुं शतयोजनम् ।वीर्येणापूर्यमाणं च सहसा वानरोत्तमम् ।। १ ।।
सहसा शोकमुत्सृज्य प्रहेर्षेण समन्विताः ।विनेदुस्तुष्टुवुश्चापि हनुमंतं महाबलम् ।। २ ।।
प्रहृष्टा विस्मिताश्चैव वीक्षंते स्म समंततः ।त्रिविक्रमकृतोत्साहं नारायणमिव प्रजाः ।। ३ ।।
संस्तूयमानो हनुमान् व्यवर्धत महाबलः ।समाविध्य च लांगूलं हर्षाच्च बलमेयिवान् ।। ४ ।।
तस्य संस्तूयमानस्य वृद्धैर्वानरपुंगवैः ।तेजसापूर्यमाणस्य रूपमासीदनुत्तमम् ।। ५ ।।
यथा विजृंभते सिंहो विवृद्धो गिरिगह्वरे ।मारुतस्यौरसः पुत्रस्तथा संप्रति जृंभते ।। ६ ।।
अशोभत मुखं तस्य जृंभमाणस्य धीमतः ।अंबरीषमिवादीप्तं विधूम इव पावकः ।। ७ ।।
हरीणामुत्थितो मध्यात्संप्रहृष्टतनूरुहः ।अभिवाद्य हरीन्वृद्धान् हनुमानिदमब्रवीत् ।। ८ ।।
अरुजत्पर्वताग्राणि हुताशनसखोऽनिलः ।बलवानप्रमेयश्च वायुराकाशगोचरः ।। ९ ।।
तस्याहं शीघ्रवेगस्य शीघ्रगस्य महात्मनः ।मारुतस्यौरसः पुत्रः प्लवने नास्ति मत्समः ।। १० ।।
उत्सहेयं हि विस्तीर्णमालिखंतमिवांबरम् ।मेरुं गिरिमसंगेन परिगंतुं सहस्रशः ।। ११ ।।
बाहुवेगप्रणुन्नेन सागरेणाहमुत्सहे ।समाप्लावयितुं लोकं सपर्वतनदीह्रदम् ।। १२ ।।
ममोरुजंघवेगेन भविष्यति समुत्थितः ।समुच्छ्रितमहाग्राहः समुद्रो वरुणालयः ।। १३ ।।
पन्नगाशनमाकाशे पतंतं पक्षिसेविते ।वैनतेयमहं शक्तः परिगंतुं सहस्रशः ।। १४ ।।
उदयात्प्रस्थितं वाऽपि ज्वलंतं रश्मिमालिनम् ।अनस्तमितमादित्यमभिगंतुं समुत्सहे ।। १५ ।।
ततो भूमिमसंस्पृश्य पुनरागंतुमुत्सहे ।प्रवेगेनैव महता भीमेन प्लवगर्षभाः ।। १६ ।।
उत्सहेयमतिक्रांतुं सर्वानाकाशगोचरान् ।सागरं शोषयिष्यामि दारयिष्यामि मेदिनीम् ।। १७ ।।
पर्वतांश्चूर्णयिष्यामि प्लवमानः प्लवंगमाः ।हरिष्याम्यूरुवेगेन प्लवमानो महार्णवम् ।। १८ ।।
लतानां विविधं पुष्पं पादपानां च सर्वशः ।अनुयास्यंति मामद्य प्लवमानं विहायसा ।। १९ ।।
भविष्यति हि मे पंथाः स्वातेः पंथा इवांबरे ।चरंतं घोरमाकाशमुत्पतिष्यंतमेव वा ।। २० ।।
द्रक्ष्यंति निपतंतं च सर्वभूतानि वानराः ।महामेघप्रतीकाशं मां च द्रक्ष्यथ वानराः ।। २१ ।।
दिवमावृत्य गच्छंतं ग्रसमानमिवांबरम् ।विधमिष्यामि जीमूतान् कंपयिष्यामि पर्वतान् ।। २२ ।।
सागरं क्षोभयिष्यामि प्लवमानः समाहितः ।वैनतेयस्य सा शक्तिर्मम या मारुतस्य वा ।। २३ ।।
ऋते सुपर्णराजानं मारुतं वा महाजवम् ।न तद्भूतं प्रपश्यामि यन्मां प्लुतमनुव्रजेत् ।। २४ ।।
निमेषांतरमात्रेण निरालंबनमंबरम् ।सहसा निपतिष्यामि घनाद्विद्युदिवोत्थिता ।। २५ ।।
भविष्यति हि मे रूपं प्लवमानस्य सागरे ।विष्णोर्विक्रममाणस्य पुरा त्रीन् विक्रमानिव ।। २६ ।।
बुद्ध्या चाहं प्रपश्यामि मनश्चेष्टा च मे तथा ।अहं द्रक्ष्यामि वैदेहीं प्रमोदध्वं प्लवंगमाः ।। २७ ।।
मारुतस्य समो वेगे गरुडस्य समो जवे ।अयुतं योजनानां तु गमिष्यामीति मे मतिः ।। २८ ।।
वासवस्य सवज्रस्य ब्रह्मणो वा स्वयंभुवः ।विक्रम्य सहसा हस्तादमृतं तदिहानये ।। २९ ।।
तेजश्चंद्रान्निगृह्णीयां सूर्याद्वा तेज उत्तमम् ।लंकां वापि समुत्क्षिप्य गच्छेयमिति मे मतिः ।। ३० ।।
तमेवं वानरश्रेष्ठं गर्जंतममितौजसम् ।प्रहृष्टा हरयस्तत्र समुदैक्षंत विस्मिताः ।। ३१ ।।
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा ज्ञातीनां शोकनाशनम् ।उवाच परिसंहृष्टो जांबवान् हरिसत्तमम् ।। ३२ ।।
वीर केसरिणः पुत्र हनुमान् मारुतात्मज ।ज्ञातीनां विपुलः शोकस्त्वया तात विनाशितः ।। ३३ ।।
तव कल्याणरुचयः कपिमुख्याः समागताः ।मंगळं कार्यसिद्ध्यर्थं करिष्यंति समाहिताः ।। ३४ ।।
ऋषीणां च प्रसादेन कपिवृद्धमतेन च ।गुरूणां च प्रसादेन प्लवस्व त्वं महार्णवम् ।। ३५ ।।
स्थास्यामश्चैकपादेन यावदागमनं तव ।त्वद्गतानि च सर्वेषां जीवितानि वनौकसाम् ।। ३६ ।।
ततस्तु हरिशार्दूलस्तानुवाच वनौकसः ।नेयं मम मही वेगं लंघने धारयिष्यति ।। ३७ ।।
एतानीह नगस्यास्य शिलासंकटशालिनः ।शिखराणि महेंद्रस्य स्थिराणि च महांति च ।। ३८ ।।
एषु वेगं करिष्यामि महेंद्रशिखरेष्वहम् ।नानाद्रुमविकीर्णेषु धातुनिष्यंदशोभिषु ।। ३९ ।।
एतानि मम निष्पेषं पादयोः प्लवतां वराः ।प्लवतो धारयिष्यंति योजनानामितः शतम् ।। ४० ।।
ततस्तं मारुतप्रख्यः स हरिर्मारुतात्मजः ।आरुरोह नगश्रेष्ठं महेंद्रमरिमर्दनः ।। ४१ ।।
वृतं नानाविधैर्वृक्षैर्मृगसेवितशाद्वलम् ।लताकुसुमसंबाधं नित्यपुष्पफलद्रुमम् ।। ४२ ।।
सिंहशार्दूलचरितं मत्तमातंगसेवितम् ।मत्तद्विजगणोद्घुष्टं सलिलोत्पीडसंकुलम् ।। ४३ ।।
महद्भिरुच्छ्रितं शृंगैर्महेंद्रं स महाबलः ।विचचार हरिश्रेष्ठो महेंद्रसमविक्रमः ।। ४४ ।।
पादाभ्यां पीडितस्तेन महाशैलो महात्मनः ।ररास सिंहाभिहतो महान्मत्त इव द्विपः ।। ४५ ।।
मुमोच सलिलोत्पीडान् विप्रकीर्णशिलोच्चयः ।वित्रस्तमृगमातंगः प्रकंपितमहाद्रुमः ।। ४६ ।।
नागगंधर्वमिथुनैः पानसंसर्गकर्कशैः ।उत्पतद्भिश्च विहगैर्विद्याधरगणैरपि ।। ४७ ।।
त्यज्यमानमहासानुः सन्निलीनमहोरगः ।चलशृंगशिलोद्घातस्तदाभूत्स महागिरिः ।। ४८ ।।
निःश्वसद्भिस्तदार्तैस्तु भजंगैरर्धनिःसृतैः ।सपताक इवाभाति स तदा धरणीधरः ।। ४९ ।।
ऋषिभिस्त्राससंभ्रांतैस्त्यज्यमानः शिलोच्चयः ।सीदन्महति कांतारे सार्थहीन इवाध्वगः ।। ५० ।।
स वेगवान् वेगसमाहितात्माहरिप्रवीरः परवीरहंता ।मनः समाधाय महानुभावोजगाम लंकां मनसा मनस्वी ।। ५१ ।।
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये किष्किंधाकांडे सप्तषष्टितमः सर्गः ।। ६७ ।।