Sri Guna Ratna Kosha

तॆलुगु
स्तोत्रनिधि
श्री लक्ष्मी स्तोत्रालु
// श्लोकालु –
तात्पर्यं
श्रीपराशरभट्टार्यः श्रीरंगेशपुरोहितः |
श्रीवत्सांकसुतः श्रीमान् श्रेयसे मेऽस्तु भूयसे ||

श्रियै समस्तचिदचिद्विधानव्यसनं हरेः |
अंगीकारिभिरालोकैः सार्थयंत्यै कृतोऽंजलिः ||

श्रीरंगराजमहिषीं श्रियमाश्रयामः ||

प्रतिदिशभुजशाखश्रीसखानोकहर्धिः |
स्तननयनगुलुच्छस्फारपुष्पद्विरेफा
रचयतु मयि लक्ष्मीकल्पवल्ली कटाक्षान् ||

वेदांतास्तत्त्वचिंतां मुरभिदुरसि यत्पादचिह्नैस्तरंति |
भोगोपोद्घातकेलीचुलकितभगवद्वैश्वरूप्यानुभावा
सा नः श्रीरास्तृणीताममृतलहरिधीलंघनीयैरपांगैः ||

स्तोतुं के वयमित्यदश्च जगृहुः प्रांचो विरिंचादयः |
अप्येवं तव देवि वाङ्मनसयोर्भाषानभिज्ञं पदं
कावाचः प्रयतामहे कवयितुं स्वस्ति प्रशस्त्यै गिराम् ||

स्तोतव्यस्य ततश्च ते स्तुतिधुरा मय्येव विश्राम्यति |
यस्मादस्मदमर्षणीयफणितिस्वीकारतस्ते गुणाः
क्षांत्यौदार्यदयादयो भगवति स्वां प्रस्नुवीरन् प्रथाम् ||

श्रीरंगराजमहिषी मधुरैः कटाक्षैः |
वैदग्ध्यवर्णगुणगुंभनगौरवैर्यां
कंडूलकर्णकुहराः कवयो धयंति ||

दुहानं सौहार्दं परिचितमिवाथापि गहनम् |
पदानां सौभ्रात्रादनिमिषनिषेव्यं श्रवणयोः
त्वमेव श्रीर्मह्यं बहुमुखय वाणीविलसितम् ||

श्रियं त्वत्तोऽप्युच्चैर्वयमिह फणामः शृणुतराम् |
दृशौ ते भूयास्तां सुखतरलतारे श्रवणतः
पुनर्हर्षोत्कर्षात् स्फुटतु भुजयोः कंचुकशतम् ||

त्वत्सद्गुणौघमणिकोशगृहं गृणंति |
तद्द्वारपाटनपटूनि च सेतिहास-
आहुर्वेदानमानं कतिचन कतिचाराजकं विश्वमेतत्
राजन्वत्केचिदीशं गुणिनमपि गुणैस्तं दरिद्राणमन्ये |
भिक्षावन्ये सुराजंभवमिति च जडास्ते तलातल्यकार्षुः
ये ते श्रीरंगहर्म्यांगणकनकलते न क्षणं लक्ष्यमासन् ||

श्रुतिशिरसि निगूढं लक्ष्मि ते वीक्षमाणाः |
निधिमिव महिमानं भुंजते येऽपि धन्याः
ननु भगवति दैवीं संपदं तेऽभिजाताः ||

श्रीः श्रीसूक्तं बहुमुखयते तां च शाखानुशाखम् |
ईष्टे कश्चिज्जगत इति यः पौरुषे सूक्त उक्तः
तं च त्वत्कं पतिमधिजगावुत्तरश्चानुवाकः ||

श्रीमद्रामायणमपि परं प्राणिति त्वच्चरित्रे |
स्मर्तारोऽस्मज्जननि यतमे सेतिहासैः पुराणैः
नित्युर्वेदानपि च ततमे त्वन्महिम्नि प्रमाणम् ||

ऐश्वर्यं यदिहोत्तरोत्तरगुणं श्रीरंगभर्तुः प्रिये |
तुंगं मंगळमुज्ज्वलं गरिमवत् पुण्यं पुनः पावनं
धन्यं यत्तददश्च वीक्षणभुवस्ते पंचषाः विप्रुषः ||

दृप्यद्दंतावळस्थो न गणयति नतान् यत्क्षणं क्षोणिपालान् |
यत्तस्मै तिष्ठतेऽन्यः कृपणमशरणो दर्शयन् दंतपंक्ती
तत्ते श्रीरंगराजप्रणयिनि नयनोदंचितान्यंचिताभ्याम् ||

सुधासखि यतोमुखं चिचलिषेत्तव भ्रूलता |
ततोमुखमथेंदिरे बहुमुखीमहंपूर्विकां
विगाह्य च वशंवदाः परिवहंति कूलंकषाः ||

अनोकहबृहस्पतिप्रबलविक्लबप्रक्रियम् |
इदं सदसदात्मना निखिलमेव निम्नोन्नतं
कटाक्षतदुपेक्षयोस्तव हि लक्ष्मि तत्तांडवम् ||

भूताहंकृतिबुद्धिपंचकरणीस्वांतप्रवृत्तींद्रियैः |
अंडानावरणैः सहस्रमकरोत्तान्भूर्भुवः सर्वतः
श्रीरंगेश्वरदेवि ते विहृतये संकल्पमानः प्रियः ||

वैष्णव्या गुणमाययाऽऽत्मनिवहान् विप्लाव्य पूर्वः पुमान् |
पुंसा पण्यवधूविडंबिवपुषा धूर्तानिवायासयन्
श्रीरंगेश्वरि कल्पते तव परीहासात्मने केलये ||

यत्कालादपचेलिमं सुरपुरी यद्गच्छतो दुर्गतिः |
सायुज्यस्य यदेव सूतिरथवा यद्दुर्ग्रहं मद्गिरां
तद्विष्णोः परमं पदं तव कृते मातः समाम्नासिषुः ||

पुण्यास्ते परिचारकर्मणि सदा पश्यंति ये सूरयः |
श्रीरंगेश्वरदेवि केवलकृपानिर्वाह्यवर्गे वयं
शेषित्वे परमः पुमान् परिकरा ह्येते तव स्फारणे ||

याऽयोध्येत्यपराजितेति विदिता नाकं परेण स्थिता |
भावैरद्भुतभोगभूमगहनैः सांद्रा सुधास्यंदिभिः
श्रीरंगेश्वरगेहलक्ष्मि युवयोस्तां राजधानीं विदुः ||

संकीर्णं दास्यतृष्णाकलितपरिकरैः पुंभिरानंदनिघ्नैः |
स्नेहादास्थानरक्षाव्यसनिभिरभयं शार्ङ्गचक्रासिमुख्यै-
तत्र स्रक्स्पर्शगंधं स्फुरदुपरिफणारत्नरोचिर्वितानं
विस्तीर्यानंतभोगं तदुपरि नयता विश्वमेकातपत्रम् |
तैस्तैः कांतेन शांतोदितगुणविभवैरर्हता त्वामसंख्यैः
अन्योन्याद्वैतनिष्ठाघनरसगहनान् देवि बध्नासि भोगान् ||

निर्वृत्तप्रणयातिवाहनविधौ नीताः परीवाहताम् |
देवि त्वामनु नीलया सह महीदेव्यः सहस्रं तथा
याभिस्वं स्तनबाहुदृष्टिभिरिव स्वाभिः प्रियं श्लाघसे ||

प्रेमप्रद्राणभावाविलहृदयहठात्कारकैंकर्यभोगाः ||

त्वदाश्लेषोत्कर्षाद्भवति खलु निष्कर्षसमये |
त्वमासीर्मातः श्रीः कमितुरिदमित्थंत्वविभव-
तव स्पर्शादीशं स्पृशति कमले मंगळपदं
तवेदं नोपाधेरुपनिपतितं श्रीरसि यतः |
प्रसूनं पुष्यंतीमपि परिमळर्धिं जिगदिषुः
न चैवं त्वादेवं स्वदत इति कश्चित्कवयते ||

प्रशस्तिः सा राज्ञो यदपि च पुरीकोशकथनम् ||

त्वदायत्तर्धित्वेऽप्यभवदपराधीनविभवः |
स्वया दीप्त्या रत्नं भवदपि महार्घं न विगुणं
न कुंठस्वातंत्र्यं भवति च न चान्याहितगुणम् ||

तव भगवतश्चैते साधारणाः गुणराशयः ||

संस्तीर्य दर्पण इव प्रचुरं स्वदंते ||

युवतरुणत्वयोरुचितमाभरणादि परम् |
ध्रुवमसमानदेशविनिवेशि विभज्य हरौ
त्वयि च कुशेशयोदरविहारिणि निर्विशसि ||

क्षीराब्धेः किमृजीषतामुपगता मन्ये महार्घास्ततः |
इंदुः कल्पलता सुधामधुमुखा इत्याविलां वर्णनां
श्रीरंगेश्वरि शांतकृत्रिमकथं दिव्यं वपुर्नार्हति ||

प्रणयिपरिचिचीषाकुंचितं पार्श्वकेन |
कनकनिकषचंचच्चंपकस्रक्समान-
एकं न्यंच्य नतिक्षमं मम परं चाकुंच्य पादांबुजं
मध्ये विष्टरपुंडरीकमभयं विन्यस्य हस्तांबुजम् |
त्वां पश्येम निषेदुषीं प्रतिकलं कारुण्यकूलंकष-
सुरभितनिगमांतं वंदिषीयेंदिरायाः
तव कमलपलाशप्रक्रियं पादयुग्मम् |
वहति यदुपमर्दैर्वैजयंती हिमांभः
प्लुतिभिरिव नवत्वं कांतबाहांतराळे ||

नित्यं त्वन्मधुपानमत्तमधुपश्रीनिर्भराभ्यां पतिम् |
दृग्भ्यामेव हि पुंडरीकनयनं वेदो विदामास ते
साक्षाल्लक्ष्मि तवावलोकविभवः काक्वा कया वर्ण्यते ||

ऐश्वर्योद्गमगद्गदैरशरणं मां पालयालोकितैः ||

केन श्रीरतिकोमला तनुरियं वाचां विमर्दक्षमा ||

भोगस्रोतसि कांतदेशिककरग्राहेण गाहक्षमः ||

सौंदर्यामृतसेकशीतलमिदं लावण्यसूत्रार्पितम् |
श्रीरंगेश्वरि कोमलांगसुमनः संदर्भणं देवि ते
कांतोरःप्रतियत्नमर्हति कविं धिङ्मामकांडाकुलम् ||

कांतोपभोगललितैर्लुलितांगयष्टिः |
पुष्पावळीव रसिकभ्रमरोपभुक्ता
त्वं देवि नित्यमभिनंदयसे मुकुंदम् ||

वलयशकलैर्दुग्धं पुष्पैश्च कल्पलता यथा ||

श्रीरंगधाममणिमंजरि गाहते त्वाम् ||

अनुजनुरनुरूपा देवि नावातरिष्यः |
असरसमभविष्यन्नर्म नाथस्य मातः
दरदळदरविंदोदंतकांतायताक्षि ||

भगवति दधिमाथं मथ्नतः श्रांतिशांत्यै |
भ्रमदमृतरंगावर्ततः प्रादुरासीः
स्मितनयनसुधाभिः सिंचती चंद्रिकेव ||

सा नः सांद्रमहागसः सुखयतु क्षांतिस्तवाऽऽकस्मिकी ||

त्वद्दास्यैकरसाभिमानसुभगैर्भावैरिहामुत्र च |
जामाता दयितस्तवेति भवतीसंबंधदृष्ट्या हरिं
पश्येम प्रतियाम याम च परीचारान् प्रहृष्येम च ||

हितस्रोतोवृत्त्या भवति च कदाचित् कलुषधीः |
किमेतन्निर्दोषः क इह जगतीति त्वमुचितैः
उपायैर्विस्मार्य स्वजनयसि माता तदसि नः ||

लोके त्वन्महिमावबोधबधिरे प्राप्ता विमर्दं बहु |
क्लिष्टं ग्रावसु मालतीमृदुपदं विश्लिष्य वासो वने
जातो धिक्करुणां धिगस्तु युवयोः स्वातंत्र्यमत्यंकुशम् ||

हरधनुरसौ वल्लीभंजं बभंज च मैथिलि |
अपि दशमुखीं लूत्वा रक्षः कबंधमनर्तयत्
किमिव न पतिः कर्ता त्वच्चाटुचुंचुमनोरथः ||

अपि निजवैश्वरूप्यविभवैरनुरूपगुणैः |
अवतरणैरतैश्च रसयन् कमिता कमले
क्वचन हि विभ्रमभ्रमिमुखे विनिमज्जति ते ||

जननि दयितप्रेम्णा पुष्णासि तत्परमं पदम् |
उदधिपरमव्योम्नोर्विस्मृत्य मादृशरक्षण-
औदार्यकारुणिकताश्रितवत्सलत्व-
श्रीरंगधाम्नि यदुतान्यदुदाहरंति
सीतावतारमुखमेतदमुष्य योग्या ||

त्वं लज्जसे कथय कोऽयमुदारभावः ||

इच्छाधिकारशकनानुशयानभिज्ञः |
आगांसि देवि युवयोरपि दुःसहानि
बध्नामि मूर्खचरितस्तव दुर्भरोऽस्मि ||

तानंब सत्यवचसः पुरुषान् पुराणान् |
यद्वा न मे भुजबलं तव पादपद्म-
श्रीरंगे शरदः शतं सह सुहृद्वर्गेण निष्कंटकं
निर्दुःखं सुसुखंच दास्यरसिकां भुक्त्वा समृद्धिं पराम् |
युष्मत्पादसरोरुहांतररजःस्याम त्वमंबा पिता
सर्वं धर्ममपि त्वमेव भव नः स्वीकुर्वकस्मात्कृपाम् ||

इति श्रीपराशरभट्टार्यैरनुगृहीतः श्रीगुणरत्नकोशः |
मरिन्नि
श्री लक्ष्मी स्तोत्रालु
चूडंडि.
मा प्रचुरण:
श्री बगळामुखी स्तोत्रनिधि (तात्पर्य सहितं)
प्रिंटिंगु पूर्ति अयि कॊनुगोलुकु सिद्धंगा उंदि.
स्तोत्रनिधि (तॆलुगु) वाट्साप् छानल् :
मा तॆलुगु वाट्साप् छानल् नि फालो चेयडानिकि
इक्कड क्लिक् चेयंडि
"तॆलुगु"
विप्रुलकु, द्विजुलकु विज्ञप्ति :
मंत्र अनुष्ठानं लेक नेटि कालंलो धर्माचरण क्षीणिस्तू उन्नदि. दयचेसि मीकु उपदेशं उन्न मंत्रं कनीसं लक्ष जपं चेयंडि. मीकु अतिदग्गरलो उन्न देवालयानिकि प्रतिरोजू वॆळ्ळि अक्कडि देवत मंत्रान्नि कनीसं 108 जपंचेसि, आ देवत बलान्नि वृद्धि चेयंडि. देवत अनुग्रहं उंटेने आ प्रांतंलो धर्मं वर्धिल्लुतुंदि.
तॆलुगु