Skanda Veda Pada Stava

तॆलुगु
स्तोत्रनिधि
श्री सुब्रह्मण्य स्तोत्रालु
गमनिक
: ई स्तोत्रमु
(श्लोकालु मात्रमे)
श्री सुब्रह्मण्य स्तोत्रनिधि
” पारायण ग्रंथमुलो कूडा उन्नदि.
यो देवानां पुरो दित्सुरर्थिभ्यो वरमीप्सितम् |
अग्रे स्थितः स विघ्नेशो ममांतर्हृदये स्थितः ||

तत्पुष्करस्यायतनाद्धि जातम् ||

मृग्यांघ्रिपंकेरुहयुग्ममीडे |
सांबो वृषस्थः सुतदर्शनोत्को
यत्पर्यपश्यत्सरिरस्य मध्ये ||

प्राणेन वाचा मनसा बिभर्मि ||

विज्ञाततत्त्वा मुनयः पुराणाः |
यमेव शंभुं हरिमब्जयोनिं
यमिंद्रमाहुर्वरुणं यमाहुः ||

वेदाहमेतं पुरुषं महांतम् ||

परात्परं यन्महतो महांतम् ||

न संदृशे तिष्ठति रूपमस्य ||

हृदा मनीषा मनसाऽभिक्लप्तः ||

येनावृतं खं च दिवं महीं च ||

द्विषट्ककेयूरविराजमानम् |
गुहं मृडानीभवमप्रमेयं
न चक्षुषा पश्यति कश्चनैनम् ||

यः सप्तलोकानकृणोद्दिशश्च ||

अजायमानो बहुधा विजायते ||

लीलाकृताशेषजगद्विमर्दः |
शिखिध्वजः पातु भयंकरेभ्यो
यः सप्तसिंधूनदधात्पृथिव्याम् ||

श्रुत्यंतगामी द्विषडीक्षणाढ्यः |
भीताय मह्यं गिरिजातनूजो
हिरण्यवर्णस्त्वभयं कृणोतु ||

समूलकोत्पाटनचंडवातः |
षाण्मातुरः संहृत सर्वशत्रुः
अथैकराजो ह्यभवज्जनानाम् ||

वर्णी युवा षण्मुख एकवक्त्रः |
इत्थं महस्तद्बहुधाऽऽविरासी-
यदीयमायावरणाख्यशक्ति
तिरोहितांतः करणा हि मूढाः |
न जानते त्वां गुह तं प्रपद्ये
परेण नाकं निहितं गुहायाम् ||

विभ्राजदेतद्यतयो विशंति ||

ब्रह्मादिभिर्देवगणैरभिष्टुतः |
तं देवसेनान्यमहं प्रपद्ये
विश्वं पुराणं तमसः परस्तात् ||

कृशानुमध्यस्थपरात्मरूपात् |
गुहात्सुसूक्ष्मान्मुनयः प्रतीयु-
तपः प्रसन्नेशबहुप्रदत्त-
सुपर्वणां स्कंद भवान् शरण्यः
इंद्रस्य विष्णोर्वरुणस्य राज्ञः ||

राजा स मित्रं स हि नो वरेण्यः |
भ्राता स बंधुः स गुरुः स्वसा च
स एव पुत्रः स पिता च माता ||

तां देवसेनां सुकुमारगात्राम् |
आराधयत्यन्वहमांबिकेयं
इंद्रो हविष्मान्सगणो मरुद्भिः ||

हतेषु सर्वेष्वपि दानवेषु |
पुरेव देवाः स्वपदेऽधिचक्रुः
इंद्रश्च सम्राड्वरुणश्च राजा ||

विवेश भूतानि चराचराणि ||

उमांगजाताय विधत्तमस्मै |
एष प्रसन्नः सुकुमारमूर्ति-
निधिः कलानामुदधिर्दयानां
पतिर्जनानां सरणिर्मुनीनाम् |
कदा प्रसीदेन्मयि पार्वतेयः
पिता विराजामृषभो रयीणाम् ||

स नो ददातु द्रविणं सुवीर्यम् ||

कामस्तदग्रे समवर्तताधि ||

भजध्वमेनं गिरिजाकुमारम् |
अस्यैव देवस्य परात्मतेति
हृदि प्रतीष्या कवयो मनीषा ||

कुंडोध्नीर्गा देहि नस्त्वं सहस्रम् |
भक्तार्तिघ्नं देवदेवं षडास्यं
विद्माहि त्वा गोपतिं शूरगोनाम् ||

वनीपकाशेषमनीषितप्रदम् |
तोष्टूयमानं बहुधा पदे पदे
संक्रंदनेनानिमिषेण जिष्णुना ||

परः शतायातसिषेविषावताम् |
अनुग्रहायैव षडाननो ह्यसौ
प्रत्यङ्ग्मुखस्तिष्ठति विश्वतोमुखः ||

दिग्दंतिनश्चैव कुलाचला अपि |
भूत्वाऽंबिकेयः प्रथितः प्रतापवान्
ब्रह्माध्यतिष्ठद्भुवनानि धारयन् ||

यो वै स्कंदः पृष्टः शंभोः सत्यं ज्ञानं ब्रह्माद्वैतम् |
ॐकारार्थं प्राह स्मेत्थं सुब्रह्मण्यों सुब्रह्मण्योम् ||

यो जाह्ववीशरारण्यह्रदांभोजे बभौ पुरा |
तस्मै नमः षण्मुखाय महासेनाय धीमहि ||

यद्दक्षिणकरांभोजमिष्टदं स्वानुजीविनाम् |
तेभ्य इंद्रादिसेनानां सेनानिभ्यश्च वो नमः ||

देवतानामृषीणां च भक्तानामपि योगिनाम् |
भूतानामपि वीराणां पतीनां पतये नमः ||

नमस्तेऽस्तु महेशान भीतेभ्यः शूरपद्मनः |
सुनासीरमुखेभ्यस्त्वं स्वस्तिदा अभयंकरः ||

कटाक्षवीक्षणापास्त निखिलव्याधिबंधन |
देवसेनापते स्वामिन् अभि त्वा शूर नूनुमः ||

अंतश्चरसि भूतेषु त्वमेकः सूक्ष्मरूपतः |
त्वमेव निगमांतेषु परमात्मा व्यवस्थितः ||

मही द्यौरंतरिक्षं च वायुरापोऽनलोऽंबरम् |
सुब्रह्मण्य जगन्नाथ त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ||

शैशवे त्वं महासेन बंदीकृत्य प्रजापतिम् |
अस्राक्षीस्तान्यथापूर्वं मनुष्याः पशवश्च ये ||

वेदांतकंदरीवर्ति गुहाशयषडानने |
त्रिलोकीयं त्वयि विभो नावीवांतः समाहिता ||

कला मुहूर्ताः काष्ठाश्च मासा वर्षा युगानि च |
त्वयि वल्लीश निहिता निमेषास्त्रुटिभिः सह ||

रोगकांतारदावाग्ने मृत्युकक्षहुताशन |
शूरघ्न त्वत्प्रतापेन रेजती रोदसी उभे ||

परं ब्रह्म विचिन्वंतो हृदयांभोजमध्यगम् |
योगिनो नारदाद्यास्त्वां सदा पश्यंति सूरयः ||

हतशूरमुखाशेषदैतेयं त्वां गुहास्तुवन् |
अग्नाविष्णू चेंद्रवायू सोमो धाता बृहस्पतिः ||

वाचालयस्यवाचं त्वं सचक्षुः कुरुषेऽदृशम् |
आश्रितेभ्यो जगन्नाथ शिवो नः सुमना भव ||

स एव जगतः कर्ता भर्ता हर्ता जगद्गुरुः |
कुमारः सच्चिदानंदः सोऽक्षरः परमः स्वराट् ||

असुरान् शूरपद्मादीन् हत्वा शरवणोद्भवः |
देवान् स्वस्वपदे कृत्वा सम्राडेको विराजसि ||

तव दृष्ट्वा विश्वरूपं सहर्षभयवेपथु |
त्वामस्तुवन्नादितेयाः बृहस्पतिपुरोहिताः ||

किन्नरा गरुडा नागा यक्षाः साध्या मरुद्गणाः |
ऐंद्रीशं त्वामहरहः विश्वे देवा उपासते ||

विश्वासान्मानुषीणां च प्रजानां पशुपक्षिणाम् |
चराचराणां जगतां ध्रुवो राजा विशामयम् ||

अंभोजसंवर्तिकासु राजहंसा इव प्रभो |
मदीयहृदयांभोजे ध्रुवस्तिष्ठाविचाचलिः ||

लीलामात्रकृताशेषभुवनाद्गिरिजासुतात् |
अथर्व चाथ ऋक्साम यजुस्तस्मादजायत ||

तिले तैलमिव प्रोतं दध्न्याज्यमिव षण्मुखे |
मणौ सूत्रमिव स्यूतं ब्रह्म विश्वमिदं जगत् ||

यस्तप्तादीनृषीन् शापादुद्दधार हरात्मजः |
मातुः स्तनसुधापूरे पुत्रः प्रमुदितोधयन् ||

इज्यया पूजया स्तुत्या भक्त्या च परिचर्यया |
ध्यानेन तपसा च त्वां देवं मनसि ईडते ||

श्रुतिस्मृत्यागमाद्युक्तकर्मणां फलदायिने |
स्कंदाय तुभ्यं मखिभिः श्रद्धया हूयते हविः ||

मूर्धा द्यौरंबरं नाभिरूरू भूरतलं पदे |
षण्मुखस्येत्येवमाहुः अंतर्विश्वमिदं जगत् ||

भक्तसंतापशमन प्रावृषेण्यघनाघनात् |
स्कंदादन्यं मनो मागाः स दृष्टो मृडयाति नः ||

जिह्वे त्वमुच्चैर्निस्तंद्रा रात्रिंदिवमभिष्टुहि |
देवसेनं महासेनं अदुग्धा इव धेनवः ||

अकलंकशरच्चंद्रविलसत्त्वन्मुखस्रुताः |
मंदस्मितसुधाधारास्ता मे कृण्वंतु भेषजम् ||

देवानीजिमहे पूर्वं तपश्चकृमहे पुरा |
यद्गुहो देवतास्माकं कविर्गृहपतिर्युवा ||

मदीयहृदयांभोजनिर्यूहमणिमंचके |
षडानन त्वत्पादः स्यादियान् प्रादेशसम्मितः ||

चिरंतनवचः स्तुत्यः प्रणवांबुजषट्पदः |
करोतु देवसेनेशः शिवा नः प्रदिशो दिशः ||

दैतेयवधसन्नद्धो भवान् पवनसारथिः |
द्विलक्षमर्वतो हैमे रथे युक्त्वाऽधितिष्ठति ||

गगनोच्छ्रितकोदंडकिरीटं शूरमाहवे |
बिभेदिथ त्वं नाराचैः सहस्रेण शतेन च ||

ऐशाल्ललाटनयनात् जातं वह्निर्यथाऽरणेः |
मुमुक्षवो गुहं ब्रह्म विचिन्वंतु मनीषया ||

हिरण्यज्योतिषं स्कंदं याचध्वं भो वनीपकाः |
एषोऽर्थिनः पूरयति प्रजया च धनेन च ||

सन्निधास्यति किं स्वामी भवनांबुरुहेक्षणः |
तावकं मंजुलं रूपं स्मर्यते न च दृश्यते ||

यतस्त्वं जगतामेषां आशिषे शिखिवाहन |
ततो देहि बहून्व्रीहीनकृष्टा ये च कृष्टजाः ||

धनधान्यगृहान् पुत्रान् देहि देव दयानिधे |
त्वमाश्रितेष्टद इति कर्णाभ्यां भूरि विश्रुतम् ||

भक्तेभ्यो मुचुकुंदाख्यप्रमुखेभ्यो यथा गुह |
प्रादास्तथा देहि मह्यमच्युतां बहुलां श्रियम् ||

भक्तान् तत्पुत्रसुहृदः तन्मातृपितृसोदरान् |
पाहि स्कंद पुनश्चास्य द्विपदो ये चतुष्पदः ||

चोरव्याघ्रपिशाचाखुसर्पकीटादिबाधकात् |
भक्तान्निशासु संरक्षन् त्रिषु लोकेषु जागृहि ||

दानवेष्वपि दैत्येषु राक्षसेष्वप्यरातिषु |
पिशाचेष्वपि गांगेय विक्रमस्व महानसि ||

आधिभिर्व्याधिभिश्चैव पीडितानामहर्निशम् |
दूतानां वपुषि स्वामिन्नासुवोर्जमिषं च नः ||

अतितीव्रेण तपसा तप्यमाना अहर्निशम् |
उपासत त्वां तप्ताद्याः अथ हैनं पुरर्षयः ||

ध्यानावाहनपूजेज्यापरिचर्यास्तुतिष्वहम् |
अज्ञो मे सफलां पूजां कृणुहि ब्रह्मणस्पते ||

असुरान् राक्षसान् क्रूरान् देवयज्ञविघातकान् |
जहि देवेश यस्मात्त्वं रक्षोहामीवचातनः ||

दुर्वृत्तेभ्यो धनं धत्से नीचेभ्योऽपि धनं बहु |
न ददासि कुतो मह्यं एतत्पृच्छामि संप्रति ||

मुखैरेतान्महारौद्रान् दूरीकुरु जगत्पते |
मम स्वमभिकांक्षंते ये स्तेना ये च तस्कराः ||

गुह त्वत्पादभक्तानां गेहे जाग्रत्वहर्दिवम् |
वीरबाहुमुखा वीर ते नित्यानुचरास्तव ||

त्रिषड्विलोचनेष्वेकदृक्कटाक्षेण लक्षयन् |
आढ्यं करोतु मां स्कंदः पर्जन्यो वृष्टिमानिव ||

भयानकासुरानीककांदिशीकाः पुरा खलु |
गुह त्वां शरणं प्रापुः इंद्रेण सह देवताः ||

त्वामेव कीर्तयन् देव ध्यायन् शृण्वन् प्रपूजयन् |
गुह त्वत्पादभक्तोऽहं जीवानि शरदः शतम् ||

कृपादुग्धाब्धिकल्लोलायमानापांगवीक्षण |
देहि मे गुह बह्वायुर्दीर्घायुस्त्वमिहेशिषे ||

पुरारातीक्षणपयः पारावारसुधाकर |
षड्वक्त्र धेहि कृपया मयि मेधां मयि प्रजाम् ||

भक्तचातकबृंदेष्टवर्षिधाराधर प्रभो |
अस्मान् संजीवय स्वामिनस्मिन् लोके शतं समाः ||

भीता वयं महासेन पथि दुर्गे वने यतः |
चोरव्याघ्रपिशाचेभ्यः ततो नो अभयं कृधि ||

व्याधयः शूलकुष्ठार्शः प्रमेहाद्या यतः सदा |
पीडयंति पिशाचाद्याः ततो नो धेहि भेषजम् ||

त्वदीयपादकमलध्यानवर्मितविग्रहान् |
कुहका मोहकाः क्षुद्राः माऽस्मान्प्रापन्नरातयः ||

धनधान्यपशुक्षेत्रबलेष्वस्मदपेक्षया |
देवसेनापतेऽस्माकं अधरे संतु शत्रवः ||

अरातिकुलनिर्मूलनालंकर्मीणविक्रम |
अकारणेन बहुधा यो नो द्वेष्टि स रिष्यतु ||

मंत्रैर्यंत्रैस्तथा तंत्रैरौषधैरायुधैरपि |
जिघांसति च योऽस्मान् स द्विषन्मे बहु शोचतु ||

आखंडलारीनसुरान् त्वं तु स्पर्धावतो यथा |
जहि गांगेय तौ मर्त्यौ यं चाहं द्वेष्टि यश्च माम् ||

त्वन्नामकीर्तनपरक्षेमंकरकरांबुज |
तमिमं संहर स्वामिन् यश्च नो द्वेषते जनः ||

दूरेऽंतिके वा यः शत्रुः अस्माननपराधिनः |
शपत्येनं जहि स्कंद यश्च नः शपतः शपात् ||

चक्षुषा मनसा वाचा मंत्रेण हवनेन च |
तत्कृत्यां नाशय स्वामिन् भ्रातृव्यस्याभिदासतः ||

मच्छिद्रान्वेषिणः शत्रोः धनमायुः प्रजाः पशून् |
सर्वान्नाशय शूरघ्न मा तस्योच्छेषि किंचन ||

अविद्वांसश्च विद्वांसः स्वप्ने जाग्रति वा गुह |
तेभ्यो मोचय मां यद्यदेनांसि चकृमा वयम् ||

वयमूचिम यद्देव जिह्वया देवहेलनम् |
एनसो मोचयाग्नेय त्वं हि वेत्थ यथातथम् ||

वित्तार्थं वा तथाऽन्यार्थं विप्रार्थं गोऽर्थमेव वा |
पुनीह्यस्मांस्ततः स्कंद यत्किंचानृतमूदिम ||

तमागसं क्षमस्व त्वं स्वकीयाभीष्टलिप्सया |
संप्रार्थ्य तुभ्यं वाऽन्यस्मै यद्वाचाऽनृतमूदिम ||

सौंदर्यवल्ल्या सहितं अंबया देवसेनया |
महासेनं भजे देवं सत्येन तपसा सह ||

यो वै पठेद्गुहस्यैनं वेदांतस्तवमादरात् |
स्कांदाः कटाक्षास्तस्योच्चैरायुः कीर्तिं प्रजां ददुः ||

भक्त्या नित्यं श्रावयेद्वा पठेद्वा |
भूयासुस्ते तस्य मर्त्यस्य शीघ्रं
ये ये कामा दुर्लभा मर्त्यलोके ||

इति स्कंदवेदपादस्तवः |
गमनिक
: पैन इव्वबडिन स्तोत्रमु
(श्लोकालु मात्रमे)
, ई पुस्तकमुलो कूडा उन्नदि.
श्री सुब्रह्मण्य स्तोत्रनिधि
(नित्य पारायण ग्रंथमु)
मरिन्नि
श्री सुब्रह्मण्य स्तोत्रालु
चूडंडि.
मा प्रचुरण:
श्री बगळामुखी स्तोत्रनिधि (तात्पर्य सहितं)
प्रिंटिंगु पूर्ति अयि कॊनुगोलुकु सिद्धंगा उंदि.
स्तोत्रनिधि (तॆलुगु) वाट्साप् छानल् :
मा तॆलुगु वाट्साप् छानल् नि फालो चेयडानिकि
इक्कड क्लिक् चेयंडि
"तॆलुगु"
विप्रुलकु, द्विजुलकु विज्ञप्ति :
मंत्र अनुष्ठानं लेक नेटि कालंलो धर्माचरण क्षीणिस्तू उन्नदि. दयचेसि मीकु उपदेशं उन्न मंत्रं कनीसं लक्ष जपं चेयंडि. मीकु अतिदग्गरलो उन्न देवालयानिकि प्रतिरोजू वॆळ्ळि अक्कडि देवत मंत्रान्नि कनीसं 108 जपंचेसि, आ देवत बलान्नि वृद्धि चेयंडि. देवत अनुग्रहं उंटेने आ प्रांतंलो धर्मं वर्धिल्लुतुंदि.
तॆलुगु