Sri Datta Vedapada Stuti

तॆलुगु
स्तोत्रनिधि
श्री दत्तात्रेय स्तोत्रालु
[गमनिक: ई स्तोत्रमु
(श्लोकालु मात्रमे)
श्री दत्तात्रेय स्तोत्रनिधि
” पारायण ग्रंथमुलो कूडा उन्नदि.
अग्निमीले परं देवं यज्ञस्य त्वां त्र्यधीश्वरम् |
स्तोमोऽयमग्रियोऽर्थ्यस्ते हृदिस्पृगस्तु शंतमः ||

अयं देवाय दूराय गिरां स्वाध्याय सात्वताम् |
स्तोमोऽस्त्वनेन विंदेयं तद्विष्णोः परमं पदम् ||

एता या लौकिकाः संतु हीना वाचोऽपि नः प्रियाः |
बालस्येव पितुष्टे त्वं स नो मृळ महाँ असि ||

अयं वां नात्मनोस्तत्त्वमधिगम्यास्ति दुर्मनाः |
हृद्रोगं मम सूर्य त्वं हरिमाणं च नाशय ||

प्रमन्महेऽस्मान्विद्धीति स्तोतारस्ते वयं नमः |
भगवो देव ते स्तोममारे अस्मे च शृण्वते ||

इंद्रो मदाय यातीह सत्वरं सोमिनो यथा |
स्तोतॄनेहि तथाऽस्माँस्ते माध्वीर्गावो भवंतु नः ||

द्वे विरूपेऽत्र मायायास्तेऽत्र मग्नोऽस्मि पीडितः |
माभितः संतपंतीह सपत्नीरिव पर्शवः ||

इदं श्रेष्ठमपि प्राप्य जन्म गंताऽध एव तत् |
कुरु प्रसादं ज्ञात्वैतत्तेनाहं भूरि चाकन ||

प्रवस्तुज्ञानाज्जहाति निष्कामश्चेन्मृतिं त्वहम् |
न तादृशोऽतः कामादि सर्वं रक्षो निबर्हय ||

सुषुमामूर्धियः स्तोमैरागच्छैते वयं विभो |
त्वदंशास्त्वं पतिर्नोऽसि देवो देवेषु मेधिरः ||

वसू रूपं रूपमिह प्रतिरूपोऽसि नो पृथक् |
एतानि भूतानि विदुर्ब्राह्मणा ये मनीषिणः ||

तं नु त्वां किं ब्रुवेऽल्पज्ञो भगवंतं क्षमस्व भोः |
ओषमागहि मां त्वं चेत्सखा सन्नतिमन्यसे ||

ता वासना घ्नंति यथा वृश्चिकस्यारसं विषम् |
अतो मां पाहि भूयिष्ठां नम उक्तिं विधेम ते ||

नि होता सीदसि विभो यस्त्वं यष्टुर्गृहे प्रिय |
तं त्वा ह्वये ज्येष्ठराजं ब्रह्मणां ब्रह्मणस्पते ||

सेमाविड्ढि प्रभृतिमीशिषे योऽव मानिशम् |
त्वं विश्वेषां यदीशानो ब्रह्मणा वेषि मे हवम् ||

मंदः स्वकोऽयं दीनोऽज्ञ इति विद्वान्भवान्प्रभुः |
इंद्र आशाभ्यः परि मां सर्वाभ्यो अभयं करत् ||

प्र य आरूपितां भ्रांतिं त्वत्प्रसादाज्जहाति सः |
विमुच्यते तद्विप्रास्त्वां जागृवांसः समिंधते ||

इच्छंति देवा अपि ते प्रसादाय नृजन्म तत् |
विद्वान्नामानि ते दत्त विश्वाभिर्गीर्भिरीमहे ||

इंद्र त्वा भजतः सूरेर्दुर्लभं किं तरामि तत् |
भक्त्या क्लेशादि ते नावा गंभीराँ उदधीरिव ||

न ता रोद्धुं धियः शक्ता योगेनापि ततः सदा |
त्रातारं धीमहीश त्वां धियो यो नः प्रचोदयात् ||

वैश्वानराय दत्त्वाऽन्नं विधिलब्धं सदैव ते |
भवामो भजने सक्ता अस्माकं शृणुधी हवम् ||

एवा त्वामिंद्र विप्रासो जागृवांसो विपन्यवः |
स्तुवंत्येभ्यो हि ते कोऽपि न ज्यायाँ अस्ति वृत्रहन् ||

प्रऋभुभ्यो गृणद्भ्यस्ते मर्त्येभ्योऽप्यमृतत्वमित् |
दत्तं स्मृत्वा तव मनोरथ आयातु पाजसा ||

इतमुत्यदिषं श्रेयो यज्जग्ध्वा परितृप्यति |
साधुस्तद्भजनं तेऽस्मे इषं स्तोतृभ्य आभर ||

त्वामग्ने मायिनं मायां जेतारमपराजितम् |
हित्वा कं शरणं यामः स नो बोधि श्रुधी हवम् ||

मही महेशोऽज्ञानेन भवानवतु मावृतम् |
यथा वै सूर्यं स्वर्भानुस्तमसाविध्यदासुरः ||

प्रयुंजती यदात्मानं मनीषा मनसा सह |
तदैव भवतैकांतं जानता संगमेमहि ||

ऋतस्य गोपास्त्वं देहि मह्यं शं युंजते धियः |
भीताय नाधमानाय ऋषये सप्तवध्रये ||

त्वं हि पातासि नो दत्त परिबाधस्व दुष्कृतम् |
कामादीन्यस्य बीजानि जहि रक्षांसि सुक्रतो ||

पिबा सोममिति श्रुत्वा यष्टुर्हूतिं शुभं द्रवत् |
आयासि पुरुरूप त्वामासु गोषूपपृच्यताम् ||

इंद्रं वोतान्यं न पृथङ्मन्ये मायाभिरिद्भवान् |
पुरुरूप इतीक्षे त्वममित्राँ सुषहान्कृधि ||

यज्ञा यज्ञाधीश सर्वे त्वन्मया अपि तेषु नः |
जपयज्ञो मतस्तेन समु पूष्णा गमेमहि ||

स्तुषे नराप्यं तुष्टः सन्नथो यस्या अयोमुखम् |
मायां जित्वा भवांतां मे विश्वाहा शर्म यच्छतु ||

जुषस्व स्तोममीशैते प्रियासः संतु सूरयः |
वयं स्तोमप्रियानेन यच्छा नः शर्म दीर्घश्रुत् ||

उग्रो जज्ञे मृत्युरयमदुग्धा इव धेनवः |
धियो मेऽनेनेदृगीश न जातो न जनिष्यते ||

प्रब्रह्मैहीदमाकर्ण्योर्वारुकमिव बंधनात् |
मृत्युंजय प्रमादाख्यान्मृत्योर्मुक्षीय माऽमृतात् ||

यदद्य वर्ष्म तेनैव पश्येम शरदः शतम् |
स्तोत्राय ते हते मृत्यौ जीवेम शरदः शतम् ||

प्रत्युत्तमं महेशं त्वां मनामह इहागहि |
मृळा सुक्षत्र मृलय मा नो दुःशंस ईशत ||

तिस्रो वाचस्तेऽत्र वरां क ईशानं न याचिषत् |
भक्त्या गृणीमस्त्वां स्तोत्रैस्तेभिर्नस्तूयमागहि ||

दूराद्विहाय सर्वं त्वामृषयो ये च तुष्टुवुः |
मर्ता अमर्त्यस्य ते तद्भूरि नाम मनामहे ||

य इंद्र त्वं यो नमसा स्वध्वरो हीति संस्तुतः |
इंद्रो ब्रह्मेंद्र ऋषिरित्युप ब्रह्माणि नः शृणु ||

वयमु त्वा वरं देवमस्मभ्यं शर्म सप्रथः |
मनामहे पृणंतं तदभित्वामिंद्र नोनुमः ||

प्रकृतान्यपि सूक्तानि शृण्वंतं जातवेदसम् |
त्वां गृणंति न के त्वं हि येषामिंद्रो युवा सखा ||

त्वावतः पाहि नो मर्त्यान्यत इंद्र भयामहे |
आदिश्य पदभक्तिं ते ततो नो अभयं कृधि ||

आ त्वा रथं न तुरगैः स्तोत्रैस्त्वा वर्तयामसि |
स त्वं न इंद्र मृलय यस्य ते स्वादु सख्यमित् ||

आ प्रबोधं भवोऽबोधः स्वप्नवद्दुःखदोऽशुचिः |
पतितान् दुःखितान्नॄन्नः पाहि त्वं शृणुधी गिरः ||

इंद्राय साम ते गातुं न क्षमो नाम ते गृणे |
बण्महाँअसि सूर्य त्वं सत्रादेव महाँअसि ||

सोमः पुनानोंतारामो मया त्वं नाधिलक्षितः |
ईक्षे तुच्छान्बहिर्भोगान्योषा जारमिव प्रियम् ||

प्रण इंदोरपि स्मरं रूपं ते दर्शयामलम् |
नॄन् स्तोतॄन् पाह्यंहसो नो जहि रक्षांसि सुक्रतो ||

हिन्वंति द्वैतमस्त्यस्माद्भयं विंदति मामिह |
यदंति दूरके यच्च पवमान वि तज्जहि ||

धर्ता कारकशक्तीनां सर्वेषां त्वमिहैक इत् |
यशोऽत्रेदं पवित्रं ते विततं ब्रह्मणस्पते ||

असर्जि भवता विश्वमनित्यमवशं बृहत् |
त्वं संस्मर ज्ञ शरण वत्सं जातं न धेनवः ||

पुरोजितीश भो भूमन् तत्र माममृतं कृधि |
यत्रानंदाश्च मोदाश्च मुदः प्रमुद आसते ||

अयं स इति विद्वांत्सन्यमाय घृतवद्धविः |
कुतो जुहोम्यतोऽदेवा यमाय जुहुता हविः ||

निवर्तध्वमितो देवा भद्रं नो अपि वातय |
मनो हरे मां पाह्यार्तं पिता पुत्रमिव प्रियम् ||

प्रमा प्रमाता प्रमेयं त्रिपुटीह न विद्यते |
रूपं तेऽविकृतं सत्त्वं मधुमन्मे परायणम् ||

प्रहोतारोऽत्रैव मनोन्वाहुवामह इत्यतः |
गमादि मनसो नास्य यो यज्ञस्य प्रसाधनः ||

ये यज्ञेनार्चंत्यनेन सर्वे नंदंति ते त्वया |
नान्येऽतस्त्वत्प्रिया एव विरूपासो दिवस्परि ||

देवानां नु वशे योऽस्य सुमंगलीरियं वधूः |
स्नेहेषु त्वच्युतो भोगी पतिर्बंधेषु बध्यते ||

विहितं सर्वमित्ते त्वमतो ज्यायांश्च पूरुषः |
पादोऽस्य विश्वा भूतानि त्रिपादस्यामृतं दिवि ||

हये जाये इति वदन्या सालावृकहृत्समा |
तन्मयो न स वेदामुमात्मानं तव पूरुष ||

उभा उपाधितोऽत्रैकः पाकेन मनसान्वितः |
त्वां यदीक्षेत तं माता रेह्लि स उ रेह्लि मातरम् ||

तदिदात्मन्हृदि वपुः पश्यंतस्ते मनीषया |
मुनयो वातरशनाः पिशंगा वसतेऽमलाः ||

त्यं चिन्मयं बुधा रूपं संजानाना उपासते |
यो अस्य पारे रजसः स नः पर्षदति द्विषः ||

इषे त्वोर्जे चौदनेन नित्यहोमेऽपि गव्यतः |
यजंत्यहं त्वकामस्त्वां श्रेष्ठतमाय कर्मणे ||

अग्न आयाहीति गातुं त्वाऽक्षमः स्तौमि केवलम् |
निषीद मे हृदि यथा निहोता सत्सि बर्हिषि ||

शं नो देवीः प्रसादात्ते संतु धीवृत्तयोऽनिशम् |
आत्मप्रवाहाः स्वारस्याच्छंयोरभिस्रवंतु नः ||

सूक्ष्मं चातींद्रियं सत्तदयमिति गिरा शाब्दनिर्देश्यमेव |
वाक्यैस्तत्त्वं विरोधेऽपि सति सुमतिभिः सोऽयमित्यादिवत्त-
इति श्रीदत्तपुराणे श्री दत्त वेदपाद स्तुतिः |
गमनिक
: पैन इव्वबडिन स्तोत्रमु
(श्लोकालु मात्रमे)
, ई क्रिंदि पुस्तकमुलो कूडा उन्नदि.
श्री दत्तात्रेय स्तोत्रनिधि
(नित्य पारायण ग्रंथमु)
मरिन्नि
श्री दत्तात्रेय स्तोत्रालु
चूडंडि.
मा प्रचुरण:
श्री बगळामुखी स्तोत्रनिधि (तात्पर्य सहितं)
प्रिंटिंगु पूर्ति अयि कॊनुगोलुकु सिद्धंगा उंदि.
स्तोत्रनिधि (तॆलुगु) वाट्साप् छानल् :
मा तॆलुगु वाट्साप् छानल् नि फालो चेयडानिकि
इक्कड क्लिक् चेयंडि
"तॆलुगु"
विप्रुलकु, द्विजुलकु विज्ञप्ति :
मंत्र अनुष्ठानं लेक नेटि कालंलो धर्माचरण क्षीणिस्तू उन्नदि. दयचेसि मीकु उपदेशं उन्न मंत्रं कनीसं लक्ष जपं चेयंडि. मीकु अतिदग्गरलो उन्न देवालयानिकि प्रतिरोजू वॆळ्ळि अक्कडि देवत मंत्रान्नि कनीसं 108 जपंचेसि, आ देवत बलान्नि वृद्धि चेयंडि. देवत अनुग्रहं उंटेने आ प्रांतंलो धर्मं वर्धिल्लुतुंदि.
तॆलुगु