Daya Shatakam

तॆलुगु
स्तोत्रनिधि
श्री वेंकटेश्वर स्तोत्रालु
प्रपद्ये तं गिरिं प्रायः श्रीनिवासानुकंपया |
इक्षुसारस्रवंत्येव यन्मूर्त्या शर्करायितम् ||

विगाहे तीर्थबहुलां शीतलां गुरुसंततिम् |
श्रीनिवासदयांभोधिपरीवाहपरंपराम् ||

कृतिनः कमलावासकारुण्यैकांतिनो भजे |
धत्ते यत्सूक्तिरूपेण त्रिवेदी सर्वयोग्यताम् ||

पराशरमुखान्वंदे भगीरथनये स्थितान् |
कमलाकांतकारुण्यगंगाप्लावितमद्विधान् ||

अशेषविघ्नशमनमनीकेश्वरमाश्रये |
श्रीमतः करुणांभोधौ शिक्षास्रोत इवोत्थितम् ||

समस्तजननीं वंदे चैतन्यस्तन्यदायिनीम् |
श्रेयसीं श्रीनिवासस्य करुणामिव रूपिणीम् ||

वंदे वृषगिरीशस्य महिषीं विश्वधारिणीम् |
तत्कृपाप्रतिघातानां क्षमया वारणं यया ||

निशामयतु मां नीळा यद्भोगपटलैर्ध्रुवम् |
भावितं श्रीनिवासस्य भक्तदोषेष्वदर्शनम् ||

कमप्यनवधिं वंदे करुणावरुणालयम् |
वृषशैलतटस्थानां स्वयं व्यक्तिमुपागतम् ||

अकिंचननिधिं सूतिमपवर्गत्रिवर्गयोः |
अंजनाद्रीश्वरदयामभिष्टौमि निरंजनाम् ||

अनुचरशक्त्यादिगुणामग्रेसरबोधविरचितालोकाम् |
स्वाधीनवृषगिरीशां स्वयं प्रभूतां प्रमाणयामि दयाम् ||

अपि निखिललोकसुचरितमुष्टिंधयदुरितमूर्छनाजुष्टम् |
संजीवयतु दये मामंजनगिरिनाथरंजनी भवती ||

भगवति दये भवत्यां वृषगिरिनाथे समाप्लुते तुंगे |
अप्रतिघमज्जनानां हस्तालंबो मदागसां मृग्यः ||

कृपणजनकल्पलतिकां कृतापराधस्य निष्क्रियामाद्याम् |
वृषगिरिनाथदये त्वां विदंति संसारतारिणीं विबुधाः ||

वृषगिरिगृहमेधिगुणा बोधबलैश्वर्यवीर्यशक्तिमुखाः |
दोषा भवेयुरेते यदि नाम दये त्वया विनाभूताः ||

आसृष्टि संततानामपराधानां निरोधिनीं जगतः |
पद्मासहायकरुणे प्रतिसंचरकेळिमाचरसि ||

अचिदविशिष्टान्प्रलये जंतूनवलोक्य जातनिर्वेदा |
करणकलेबरयोगं वितरसि वृषशैलनाथकरुणे त्वम् ||

अनुगुणदशार्पितेन श्रीधरकरुणे समाहितस्नेहा |
शमयसि तमः प्रजानां शास्त्रमयेन स्थिरप्रदीपेन ||

रुढा वृषाचलपतेः पादे मुखकांतिपत्रलच्छाया |
करुणे सुखयसि विनतांकटाक्षविटपैः करापचेयफलैः ||

नयने वृषाचलेंदोस्तारामैत्रीं दधानया करुणे |
दृष्टस्त्वयैव जनिमानपवर्गमकृष्टपच्यमनुभवति ||

समयोपनतैस्तव प्रवाहैरनुकंपे कृतसंप्लवा धरित्री |
शरणागतसस्यमालिनीयं वृषशैलेशकृषीवलं धिनोति ||

कलशोदधिसंपदो भवत्याः करुणे सन्मतिमंथसंस्कृतायाः |
अमृतांशमवैमि दिव्यदेहं मृतसंजीवनमंजनाचलेंदोः ||

जलधेरिव शीतता दये त्वं वृषशैलाधिपतेस्स्वभावभूता |
प्रलयारभटींनटीं तदीक्षां प्रसभं ग्राहयसि प्रसक्तिलास्यम् ||

प्रणतप्रतिकूलमूलघाती प्रतिघः कोऽपि वृषाचलेश्वरस्य |
कलमे यवसापचायनीत्या करुणे किंकरतां तवोपयाति ||

अबहिष्कृतनिग्रहान्विदंतः कमलाकांतगुणान्स्वतंत्रतादीन् |
अविकल्पमनुग्रहं दुहानां भवतीमेव दये भजंति संतः ||

कमलानिलयस्त्वया दयालुः करुणे निष्करुणा निरूपणे त्वम् |
अत एव हि तावकाश्रितानां दुरितानां भवति त्वदेव भीतिः ||

अतिलंघितशासनेष्वभीक्ष्णं वृषशैलाधिपतिर्विजृंभितोष्मा |
पुनरेव दये क्षमानिदानैर्भवतीमाद्रियते भवत्यधीनैः ||

करुणे दुरितेषु मामकेषु प्रतिकारांतरदुर्जयेषु खिन्नः |
कवचायितया त्वयैव शार्ंगी विजयस्थानमुपाश्रितो वृषाद्रिम् ||

मयि तिष्ठति दुष्कृतां प्रधाने मितदोषानितरान्विचिन्वती त्वम् |
अपराधगणैरपूर्णकुक्षिः कमलाकांतदये कथं भवित्री ||

अहमस्म्यपराधचक्रवर्ती करुणे त्वं च गुणेषु सार्वभौमी |
विदुषी स्थितिमीदृशीं स्वयं मां वृषशैलेश्वरपादसात्कुरु त्वम् ||

वपुषि गमनयोग्ये वासमासादयेयम् |
वृषगिरिकटकेषु व्यंजयत्सु प्रतीतै-
र्मधुमथनदये त्वां वारिधाराविशेषैः ||

गुणलवरहितं मां गोप्तुकामा दये त्वम् |
परवति चतुरैस्ते विभ्रमैः श्रीनिवासे
बहुमतिमनपायां विंदसि श्रीधरण्योः ||

प्रगुणमनुविधेयं प्राप्य पद्मासहायम् |
महति गुणसमाजे मानपूर्वं दये त्वं
प्रतिवदसि यथार्हं पाप्मनां मामकानाम् ||

प्रशमयितुमशेषं निष्क्रियाभिर्न शक्यम् |
स्वयमिति हि दये त्वं स्वीकृतश्रीनिवासा
शिथिलितभवभीतिश्श्रेयसे जायसे नः ||

रवमतिमनुकंपे मंदचित्तेषु विंदन् |
वृषभशिखरिनाथस्त्वन्निदेशेन नूनं
भजति चरणभाजां भाविनो जन्मभेदान् ||

स्थिरमनुपधि हार्दं श्रीनिवासो दधानः |
ललितरुचिषु लक्ष्मीभूमिनीलासु नूनं
प्रथयति बहुमानं त्वत्प्रतिच्छंदबुद्ध्या ||

दुरितकलुषितानां दूयमाना दये त्वम् |
करणविलयकाले कांदिशीकस्मृतीनां
स्मरयसि बहुलीलं माधवं सावधाना ||

स्थिरतरमनुकंपे स्त्यानलग्ना गुणैस्त्वम् |
परिगतवृषशैलं पारमारोपयंती
भवजलधिगतानां पोतपात्री भवित्री ||

निगमविपणिमध्ये नित्यमुक्तानुषक्तम् |
प्रसदनमनुकंपे प्राप्तवत्यां भवत्यां
वृषगिरिहरिनीलं व्यंजितं निर्विशंति ||

जगति गतिमिहान्यां देवि सम्मन्यते यः |
स खलु विबुधसिंधौ सन्निकर्षे वहंत्यां
शमयति मृगतृष्णावीचिकाभिः पिपासाम् ||

काले दृष्ट्वा कमलवसतेरप्यकिंचित्कराणि |
पद्माकांतं प्रणिहितवतीं पालनेऽनन्यसाध्ये
साराभिज्ञा जगति कृतिनस्संश्रयंते दये त्वाम् ||

जन्माकांक्षन् वृषगिरिवने जग्मुषां तस्थुषां वा |
आशासानाः कतिचन विभोः त्वत्परिष्वंगधन्यैः
अंगीकारं क्षणमपि दये हार्दतुंगैरपांगैः ||

क्रीडाशैलं कमपि करुणे वृण्वती वेंकटाख्यम् |
शीता नित्यं प्रसदनवती श्रद्धधानावगाह्या
दिव्या काचिज्जयति महती दीर्घिका तावकीना ||

सत्यं ज्ञानं त्रिभिरवधिभिर्मुक्तमानंदसिंधुम् |
त्वत्स्वीकारात्तमिह कृतिनस्सूरिबृंदानुभाव्यं
नित्यापूर्वं निधिमिव दये निर्विशंत्यंजनाद्रौ ||

काले काले घनरसवती कालिकेवानुकंपे |
व्यक्तोन्मेषा मृगपतिगिरौ विश्वमाप्याययंती
शीलोपज्ञं क्षरति भवती शीतलं सद्गुणौघम् ||

मालंबार्थं वृषगिरिपतिस्त्वन्निदेशात्प्रयुंक्ते |
प्रज्ञासारं प्रकृतिमहता मूलभागेन जुष्टं
शाखाभेदैस्सुभगमनघं शाश्वतं शास्त्रपाणिम् ||

पद्माकांतः प्रणयति दये दर्पणं ते स्वशास्त्रम् |
लीलादक्षां त्वदनवसरे लालयन्विप्रलिप्सां
मायाशास्त्राण्यपि शमयितुं त्वत्प्रपन्नप्रतीपान् || [दमयितुं]

त्स्वामिन्पाहीत्यवशवचने विंदति स्वापमंत्यम् |
देवः श्रीमान् दिशति करुणे दृष्टिमिच्छंस्त्वदीया-
मुद्घातेन श्रुतिपरिषदामुत्तरेणाभिमुख्यम् ||

शीतोदारामलभत जनः श्रीनिवासस्य दृष्टिम् |
देवादीनामयमनृणतां देहवत्त्वेऽपि विंद-
न्बंधान्मुक्तो बलिभिरनघैः पूर्यते तत्प्रयुक्तैः ||

क्षिप्रं प्राप्ता वृषगिरिपतिं क्षत्रबंध्वादयस्ते |
विश्वाचार्या विधिशिवमुखास्स्वाधिकारोपरुद्धा
मन्ये माता जड इव सुते वत्सला मादृशे त्वम् ||

मशिथिलधर्मसेतुपदवीं रुचिरामचिरात् |
अमितमहोर्मिजालमतिलंघ्य भवांबुनिधिं
भवति वृषाचलेशपदपत्तननित्यधनी ||

क्वचिदुपलक्षिता क्वचिदभंगुरगूढगतिः |
विमलरसावहा वृषगिरीशदये भवती
सपदि सरस्वतीव शमयत्यघमप्रतिघम् ||

मपि कमलासनत्वमपि धाम वृषाद्रिपतेः |
तरतमतावशेन तनुते ननु ते विततिः
परहितवर्ष्मणा परिपचेलिमकेलिमती ||

वृषगिरिनाथपादपरिरंभवती भवती |
अविदितवैभवाऽपि सुरसिंधुरिवातनुते
सकृदवगाहमानमपतापमपापमपि ||

भजदघकूलमुद्वहगतिः परितप्तहिता |
प्रकटितहंसमत्स्यकमठाद्यवतारशता
विबुधसरिच्छ्रियं वृषगिरीशदये वहसि ||

फलनियमोज्झिता भवति संतपनाय पुनः |
त्वमिह निरंकुशप्रशकनादिविभूतिमती
वितरसि देहिनां निरवधिं वृषशैलनिधिम् ||

र्नियतिमुपाधिचक्रपरिवृत्तिपरंपरया |
वृषभमहीधरेशकरुणे वितरंगयतां
श्रुतिमितसंपदि त्वयि कथं भविता विशयः ||

त्वदभिमतिं सुवृष्टिमुपजीव्य निवृत्ततृषः |
बहुषु जलाशयेषु बहुमानमपोह्य दये
न जहति सत्पथं जगति चातकवत्कृतिनः ||

स्थिरतरशिल्पिनैव परिकल्पितचित्रधियः |
यतिपतियामुनप्रभृतयः प्रथयंति दये
जगति हितं न नस्त्वयि भरन्यसनादधिकम् ||

धृतविबुधे बुधेषु विततात्मधुरे मधुरे |
वृषगिरिसार्वभौमदयिते मयि ते महतीं
भवुकनिधे निधेहि भवमूलहरां लहरीम् ||

रनिर्वाप्यां क्षिप्रं क्षपयितुमविद्याख्यबडबाम् |
कृपे त्वं तत्तादृक्प्रथिमवृषपृथ्वीधरपति-
स्वरूपद्वैगुण्यद्विगुणनिजबिंदुः प्रभवसि ||

पटुप्रत्याहारप्रभृतिपुटपाकप्रचकिताः |
नमंतस्त्वां नारायणशिखरिकूटस्थकरुणे
निरुद्धत्वद्द्रोहा नृपतिसुतनीतिं न जहति ||

कृपे सर्वद्रष्टा न गणयति तेषामपकृतिम् |
पतिस्त्वत्पारार्थ्यं प्रथयति वृषक्ष्माधरपति-
र्व्यवस्थां वैयात्यादिति विघटयंती विहरसि ||

कृपे काकस्यैकं हितमिति हिनस्ति स्म नयनम् |
विलीनस्वातंत्र्यो वृषगिरिपतिस्त्वद्विहृतिभि-
र्दिशत्येवं देवो जनितसुगतिं दंडनगतिम् ||

कुचेलः कुब्जा सा व्रजयुवतयो माल्यकृदिति |
अमीषां निम्नत्वं वृषगिरिपतेरुन्नतिमपि
प्रभूतैस्स्रोतोभिः प्रसभमनुकंपे शमयसि ||

वहन्मूर्तीरष्टौ विहरति मृडानीपरिबृढः |
बिभर्ति स्वाराज्यं वृषशिखरिशृंगारिकरुणे
शुनासीरो देवासुरसमरनासीरसुभटः ||

स्त्वदाश्लेषान्नित्यं जनितमृतसंजीवनदशाः |
स्वदंते दांतेभ्यश्श्रुतिवदनकर्पूरगुलिका
विवृण्वंतश्चित्तं वृषशिखरिविश्वंभरगुणाः ||

विमुक्त्यैकद्वारं विघटितकवाटं प्रणयिनाम् |
इति त्वय्यायत्तं द्वितयमुपधीकृत्य करुणे
विशुद्धानां वाचां वृषशिखरिनाथस्स्तुतिपदम् ||

रनुच्छेदै रेतैरवटतटवैषम्यरहितैः |
प्रवाहैस्ते पद्मासहचरपरिष्कारिणि कृपे
विकल्पंतेऽनल्पा वृषशिखरिणो निर्झरगुणाः ||

कृपे सिंहक्ष्माभृत्कृतमुखचमत्कारकरणम् |
भरन्यासच्छन्नप्रबलवृजिनप्राभृतभृतां
प्रतिप्रस्थानं ते श्रुतिनगरशृंगाटकजुषः ||

वृषगिरिविभोरिच्छा सा त्वं परैरपराहता |
कृपणभरभृत्किंकुर्वाणप्रभूतगुणांतरा
वहसि करुणे वैचक्षण्यं मदीक्षणसाहसे ||

क्षपितनिखिलावद्या देवि क्षमादिनिषेविता |
भुवनजननी पुंसां भोगापवर्गविधायिनी
वितमसि पदे व्यक्तिं नित्यां बिभर्षि दये स्वयम् ||

विविधविभवव्यूहावासाः परं च पदं विभोः |
वृषगिरिमुखेष्वेतेष्विच्छावधि प्रतिलब्धये
दृढविनिहिता निश्रेणिस्त्वं दये निजपर्वभिः ||

रमतिविहितैरन्यैर्धर्मायितैश्च यदृच्छया |
परिणतबहुच्छद्मा पद्मासहायदये स्वयं
प्रदिशसि निजाभिप्रेतं नः प्रशाम्यदपत्रपा ||

नहृदयमिहोपच्छंद्यैषामसंगदशार्थिनी |
तृषितजनतातीर्थस्नानक्रमक्षपितैनसां
वितरसि दये वीतातंका वृषाद्रिपतेः पदम् ||

भवभयपरीतापच्छित्त्यै भजन्नघमर्षणम् |
मुषितकलुषो मुक्तेरग्रेसरैरभिपूर्यते
स्वयमुपनतैस्स्वात्मानंदप्रभृत्यनुबंधिभिः ||

कृतविदनघा विच्छिद्यैषां कृपे यमवश्यताम् |
प्रपदनफलप्रत्यादेशप्रसंगविवर्जितं
प्रतिविधिमुपाधत्से सार्धं वृषाद्रिहितैषिणा ||

पितृसुरगणे निर्वेशात्प्रागपि प्रलयं गते |
अधिगतवृषक्ष्माभृन्नाथामकालवशंवदां
प्रतिभुवमिह व्याचख्युस्त्वां कृपे निरुपप्लवाम् ||

वितरति निजं पादांभोजं वृषाचलशेखरः |
तदिह करुणे तत्तत्क्रीडातरंगपरंपरा-
तरतमतया जुष्टायास्ते दुरत्ययतां विदुः ||

प्रसृमरसुधाधाराकारा प्रसीदति भावना |
दृढमिति दये दत्तास्वादं विमुक्तिवलाहकं
निभृतगरुतो निध्यायंति स्थिराशयचातकाः ||

कलिज्वलनदुर्गते जगति कालमेघायितम् |
वृषक्षितिधरादिषु स्थितिपदेषु सानुप्लवै-
र्वृषाद्रिपतिविग्रहैर्व्यपगताखिलावग्रहैः ||

समीक्षणविचिंतनप्रभृतिभिस्स्वयं तादृशैः |
विचित्रगुणचित्रितां विविधदोषवैदेशिकीं
वृषाचलपतेस्तनुं विशसि मत्स्यकूर्मादिकाम् ||

वृषक्षितिभृदीश्वरे विहरणक्रमाज्जाग्रति |
उदीर्णचतुरर्णवीकदनवेदिनीं मेदिनीं
समुद्धृतवती दये त्वदभिजुष्टया दंष्ट्रया ||

स्फुरत्क्रुधि परिस्फुटभ्रुकुटिकेऽपि वक्त्रे कृते |
दये वृषगिरीशितुर्दनुजडिंभदत्तस्तना
सरोजसदृशा दृशा समुदिताकृतिर्दृश्यसे ||

स्समस्तदुरितच्छिदा निगमगंधिना त्वं दये |
अशेषमविशेषतस्त्रिजगदंजनाद्रीशितु-
श्चराचरमचीकरश्चरणपंकजेनांकितम् ||

क्षितीश्वरपशुक्षरत्क्षतजकुंकुमस्थासकैः |
वृषाचलदयालुना ननु विहर्तुमालिप्यथाः
निधाय हृदये दये निहतरक्षितानां हितम् ||

रमासहचरं तदा रघुधुरीणयंत्या त्वया |
व्यभज्यत सरित्पतिस्सकृदवेक्षणात्तत्क्षणा-
त्प्रकृष्टबहुपातकप्रशमहेतुना सेतुना ||

जगद्धितमशेषतस्तदिदमित्थमर्थाप्यते |
मदच्छलपरिच्युतप्रणतदुष्कृतप्रेक्षितै-
र्हतप्रबलदानवैर्हलधरस्य हेलाशतैः ||

भरापनयनच्छलात्त्वमवतार्य लक्ष्मीधरम् |
निराकृतवती दये निगमसौधदीपश्रिया
विपश्चिदविगीतया जगति गीतयाऽंधं तमः ||

स्त्विषा स्फुटतटिद्गुणस्त्वदवसेकसंस्कारवान् |
करिष्यति दये कलिप्रबलघर्मनिर्मूलनं
पुनः कृतयुगांकुरं भुवि कृपाणधाराधरः ||

मद्यापि देवि भवतीमवधीरयंतम् |
नाथे निवेशय वृषाद्रिपतौ दये त्वं
न्यस्तस्वरक्षणभरं त्वयि मां त्वयैव ||

निम्नेतरेऽपि मयि ते विततिर्यदि स्यात् |
विस्मापयेद्वृषगिरीश्वरमप्यवार्या
वेलातिलंघनदशेव महांबुराशेः ||

वृत्रादिभिः परिचितां पदवीं भजामि |
एवं विधे वृषगिरीशदये मयि त्वं
दीने विभोश्शमय दंडधरत्वलीलाम् ||

पश्यत्सु तेषु विदधाम्यतिसाहसानि |
पद्मासहायकरुणे न रुणत्सि किं त्वं
घोरं कुलिंगशकुनेरिव चेष्टितं मे ||

व्याजं विभाव्य वृषशैलपतेर्विहारम् |
स्वाधीनसत्वसरणिस्स्वयमत्र जंतौ
द्राघीयसी दृढतरा गुणवागुरा त्वम् ||

त्रस्यामि हंत भवतीं च विभावयामि |
अह्नाय मे वृषगिरीशदये जहीमा-
माशीविषग्रहणकेलिनिभामवस्थाम् ||

न्मातः प्रसादयितुमिच्छति मे मनस्त्वाम् |
आलिह्य तान्निरवशेषमलब्धतृप्ति-
स्ताम्यस्यहो वृषगिरीशधृता दये त्वम् ||

घर्मोपतप्त इव शीतलतामुदन्वान् |
सा मामरुंतुदभरन्यसनानुवृत्ति-
स्तद्वीक्षणैः स्पृश दये तव केलिपद्मैः ||

स्नात्वाऽपि धूलिरसिकं भजनेऽपि भीमम् |
बद्ध्वा गृहाण वृषशैलपतेर्दये मां
त्वद्वारणं स्वयमनुग्रहशृंखलाभिः ||

मातर्दये मयि कुरुष्व तथा प्रसादम् |
बद्धादरो वृषगिरिप्रणयी यथाऽसौ
मुक्तानुभूतिमिह दास्यति मे मुकुंदः ||

स्तोतुर्दये वृषगिरीशगुणेश्वरीं त्वाम् |
तैरेव नूनमवशैरभिनंदितं मे
सत्यापितं तव बलादकुतोभयत्वम् ||

मारंभमात्रमनिदं प्रथमस्तुतीनाम् |
संदर्शितस्वपरनिर्वहणा सहेथाः
मंदस्य साहसमिदं त्वयि वंदिनो मे ||

प्राचेतसप्रभृतयोऽपि परं तटस्थाः |
तत्रावतीर्णमतलस्पृशमाप्लुतं मां
पद्मापतेः प्रहसनोचितमाद्रियेथाः ||

देवो दयाशतकमेतदवादयन्माम् |
वैहारिकेण विधिना समये गृहीतं
वीणाविशेषमिव वेंकटशैलनाथः ||

मवितथविषयत्वाद्विश्वमव्रीळयंती |
विविधकुशलनीवी वेंकटेशप्रसूता
स्तुतिरियमनवद्या शोभते सत्वभाजाम् ||

वृषगिरिमधिरुह्य व्यक्तमालोकयंती |
अनितरशरणानामाधिराज्येऽभिषिंचे-
च्छमितविमतपक्षा शार्ंगधन्वानुकंपा ||

सध्रीचीमिव वेंकटेश्वरकविर्भक्त्या दयामस्तुत |
पद्मानामिह यद्विधेयभगवत्संकल्पकल्पद्रुमा-
ज्जंझामारुतधूतचूतनयतस्साम्पातिकोऽयं क्रमः ||

कस्यास्मिन् शतके सदंबुकतके दोषश्रुतिं क्षाम्यति |
निष्प्रत्यूहवृषाद्रिनिर्झरझरत्कारच्छलेनोच्चल-
द्दीनालंबनदिव्यदंपतिदयाकल्लोलकोलाहलः ||

इति श्रीकवितार्किकसिंहस्य सर्वतंत्रस्वतंत्रस्य श्रीमद्वेंकटनाथस्य वेदांताचार्यस्य कृतिषु दयाशतकम् |
मरिन्नि
श्री वेंकटेश्वर स्तोत्रालु
चूडंडि. मरिन्नि
श्री विष्णु स्तोत्रालु
चूडंडि.
मा प्रचुरण:
श्री बगळामुखी स्तोत्रनिधि (तात्पर्य सहितं)
प्रिंटिंगु पूर्ति अयि कॊनुगोलुकु सिद्धंगा उंदि.
स्तोत्रनिधि (तॆलुगु) वाट्साप् छानल् :
मा तॆलुगु वाट्साप् छानल् नि फालो चेयडानिकि
इक्कड क्लिक् चेयंडि
"तॆलुगु"
विप्रुलकु, द्विजुलकु विज्ञप्ति :
मंत्र अनुष्ठानं लेक नेटि कालंलो धर्माचरण क्षीणिस्तू उन्नदि. दयचेसि मीकु उपदेशं उन्न मंत्रं कनीसं लक्ष जपं चेयंडि. मीकु अतिदग्गरलो उन्न देवालयानिकि प्रतिरोजू वॆळ्ळि अक्कडि देवत मंत्रान्नि कनीसं 108 जपंचेसि, आ देवत बलान्नि वृद्धि चेयंडि. देवत अनुग्रहं उंटेने आ प्रांतंलो धर्मं वर्धिल्लुतुंदि.
तॆलुगु