Atmarpana Stuti

तॆलुगु
स्तोत्रनिधि
विविध स्तोत्रालु
कस्ते बोद्धुं प्रभवति परं देवदेव प्रभावं
यस्मादित्थं विविधरचना सृष्टिरेषा बभूव |
भक्तिग्राह्यस्त्वमिह तदपि त्वामहं भक्तिमात्रात्
स्तॊतुं वाञ्छाम्यतिमहदिदं साहसं मे सहस्व ||

तन्नास्त्यॆव क्वचन कलितं कर्त्रधिष्ठानहीनम् |
नाधिष्ठातुं प्रभवति जडो नाप्यनीशश्च भावः
तस्मादाद्यस्त्वमसि जगतां नाथ जाने विधाता ||

प्राहुस्ते ते परमशिव ते मायया मोहितास्त्वाम् |
एतैः सार्धं सकलमपि यच्छक्तिलेशे समाप्तं
स त्वं देवः शृतिषु विदितः शंभुरित्यादिदेवः ||

शक्त्या सार्धं परममुमया शाश्वतं भोगमिच्छन् |
अध्वातीते शुचिदिवसकृत्कोटिदीप्रे कपर्दिन्
आद्ये स्थाने विहरसि सदा सेव्यमानो गणेशैः ||

त्वं विप्राद्यैर्वरद निखिलैरिज्यसे कर्मभिः स्वैः |
त्वं दृष्टानुश्रविकविषयानन्दमात्रावितृष्णैः
अन्तर्ग्रन्थिप्रविलयकृते चिन्त्यसे योगिबृंदैः ||

त्वत्पादाब्जं विधिवदितरे नित्यमाराधयन्तः |
अन्ये वर्णाश्रमविधिरताः पालयन्तस्त्वदाज्ञां
सर्वं हित्वा भवजलनिधावेष मज्जामि घोरे ||

आस्वाद्य त्वन्महिमजलधेरप्यहं शीकराणून् |
त्वत्पादार्चविमुखहृदयश्चापलादिंद्रियाणां
व्यग्रस्तुच्छॆष्वहह जननं व्यर्थयाम्येष पापः ||

प्राप्यं तेन स्मरहर फलं मोक्षसाम्राज्यलक्ष्मीः |
एतज्जानन्नपि शिव शिव व्यर्थयन्कालमात्मन्
आत्मद्रोही करणविवशो भूयसाधः पतामि ||

बद्धः स्वामिन् वपुषि हृदयग्रन्थिना सार्धमस्मिन् |
उक्ष्णा दर्पज्वरभरजुषा साकमेकत्र नद्धः
श्राम्यन्वत्सः स्मरहर युगे धावता किं करोतु ||

स्मारं स्मारं जनिपथरुजं नाथ सीदामि भीत्या |
किं वा कुर्वे किमुचितमिह क्वाद्य गच्छामि हन्त
त्वत्पादाब्जप्रपदनमृते नैव पश्याम्युपायम् ||

त्यक्ताचारः पशुवदधुना मुक्तलज्जश्चरामि |
एवं नानाविधभवततिप्राप्तदीर्घापराधः
क्लेशांभोधिं कथमहमृते त्वत्प्रसादात्तरेयम् ||

संसारोत्थं गिरिश सभयप्रार्थनादैन्यमात्रात् |
यद्यप्येवं प्रतिकलमहं व्यक्तमागस्सहस्रं
कुर्वन् मूकः कथमिव तथा निस्त्रपः प्रार्थयेयम् ||

चेतः श्वासप्रशमसमये त्वत्पदाब्जे निधाय |
तस्मिन्काले यदि मम मनो नाथ दोषत्रयार्तं
प्रज्ञाहीनं पुरहर भवेत् तत्कथं मे घटेत ||

प्रेमावेशप्रसरदमिताक्रंदिते बन्धुवर्गे |
अन्तः प्रज्ञामपि शिव भजन्नन्तरायैरनंतैः
आविद्धोऽहं त्वयि कथमिमामर्पयिष्यामि बुद्धिम् ||

आत्मानं मे सह परिकरैरद्रिकन्याधिनाथ |
नाहं बोद्धुं शिव तव पदं नक्रिया यॊगचर्याः
कर्तुं शक्नोम्यनितरगतिः केवलं त्वां प्रपद्ये ||

तस्मै वेदानदित सकलान्यश्च साकं पुराणैः |
तं त्वामाद्यं गुरुमहमसावात्मबुद्धिप्रकाशं
संसारार्तः शरणमधुना पार्वतीशं प्रपद्ये ||

सर्वानेकश्चिदचिदधिकः कारयित्वाऽऽत्मकृत्यम् |
यश्चैतेषु स्वपदशरणान्विद्यया मोचयित्वा
सान्द्रानंदं गमयति परं धाम तं त्वाम् प्रपद्ये ||

संसाराख्यां शमयति रुजं स्वात्मबोधौषधेन |
तं सर्वाधीश्वर भवमहादीर्घतीव्रामयेन
क्लिष्टोऽहं त्वां वरद शरणं यामि संसारवैद्यम् ||

तेभ्यः प्राणोत्क्रमणसमये सन्निधायात्मनैव |
तद्व्याचष्टे भवभयहरं तारकं ब्रह्म देवः
तं सेवेऽहं गिरिश सततं ब्रह्मविद्यागुरुं त्वाम् ||

जानास्येतत् त्वमपि यदहं निर्गतिः संभ्रमामि |
नास्त्यॆवान्यन्मम किमपि ते नाथ विज्ञापनीयं
कारुण्यान्मे शरणवरणं दीनवृत्तॆर्गृहाण ||

स्वामिन्नग्रे चिरमवसरस्तोषयद्भिः प्रतीक्ष्यः |
द्रागेव त्वां यदिह शरणं प्रार्थये कीटकल्पः
तद्विश्वाधीश्वर तव कृपामेव विश्वस्य दीने ||

पापासक्तं हृदयमपि चापारयन्सन्निरोद्धुम् |
संसाराख्ये पुरहर महत्यंधकूपे विषीदन्
हस्तालंब प्रपतनमिदं प्राप्यते निर्भयोस्मि ||

मत्वा जन्मप्रचयजलधेः बिभ्यतः पारशून्यात् |
यत्ते धन्याः सुरवर मुखं दक्षिणं संश्रयन्ति
क्लिष्टं घोरे चिरमिह भवे तेन मां पाहि नित्यम् ||

क्लेशांगारावलिषु लुठतः का गतिस्त्वां विना मे |
तस्मादस्मिन्निह पशुपते घोरजन्मप्रवाहे
खिन्नं दैन्याकरमतिभयं मां भजस्व प्रपन्नम् ||

पूर्वं विश्वाधिक शतधृतिं जायमानं महर्षिः |
दृष्ट्यापश्यत्सकलजगतीसृष्टिसामर्थ्यदात्र्या
स त्वं ग्रंथिप्रविलयकृते विद्यया योजयास्मान् ||

दुःखस्यान्तं तदपि पुरुषस्त्वामविज्ञाय नैति |
विज्ञानं च त्वयि शिव ऋते त्वत्प्रसादान्न लभ्यं
तद्दुःखार्तः कमिह शरणं यामि देवं त्वदन्यम् ||

तन्त्राद्यैर्वा पुरुषमतिभिर्दुर्निरूप्यैकमत्यैः |
किं वा शास्त्रैरफलकलहोल्लासमात्रप्रधानैः
विद्या विद्येश्वर कृतधियां केवलं त्वत्प्रसादात् ||

कार्पण्यैकस्थिरनिवसतिः पुण्यगन्धानभिज्ञः |
यद्यप्येवं तदपि शरणं त्वत्पदाब्जं प्रपन्नं
नैनं दीनं स्मरहर तवोपेक्षितुं नाथ युक्तम् ||

अस्मत्पादाश्रयणपदवीं नार्हतीति क्षिपेन्माम् |
अद्यैवेमं शरणविरहाद्विद्धि भीत्यैव नष्टं
ग्रामो गृह्णात्यहिततनयं किं नु मात्रा निरस्तम् ||

दुर्व्यापारप्रवणमथवा शिक्षणीयं मनो मे |
न त्वेवार्त्या निरतिशयया त्वत्पदाब्जं प्रपन्नं
त्वद्विन्यस्ताखिलभरममुं युक्तमीश प्रहातुम् ||

कस्मादेनं न गणयसि मामापदब्धौ निमग्नम् |
एकं पापात्मकमपि रुजा सर्वतोऽत्यन्तदीनं
जन्तुं यद्युद्धरसि शिव कस्तावतातिप्रसंगः ||

क्षुण्णो मार्गस्त्व शिव पुरा केन वाऽनाथनाथ |
कामालंबे बत तदधिकां प्रार्थनारीतिमन्यां
त्रायस्वैनं सपदि कृपया वस्तुतत्त्वं विचिन्त्य ||

श्रान्तः स्वामिन्नगतिरधुना मॊचनीयस्त्वयाहम् |
कृत्याकृत्यव्यपगतमतिर्दीनशाखामृगोऽयं
संताड्यैनं दशनविवृतिं पश्यतस्ते फलं किम् ||

रापात्यैवं भवजलनिधौ हा किमीश त्वयाप्तम् |
एतावन्तं समयमियतीमार्तिमापादितेऽस्मिन्
कल्याणी ते किमिति न कृपा कापि मे भाग्यरेखा ||

भिक्षावृत्तिं परमभिनयन्मायया मां विभज्य |
मर्यादायाः सकलजगतां नायकः स्थापकस्त्वं
युक्तं किं तद्वद विभजनं योजयस्वात्मना माम् ||

आस्तां तन्मे भवतु च जनिर्यत्र कुत्रापि जातौ |
त्वद्भक्तानामनितरसुखैः पादधूळीकिशोरैः
आरब्धं मे भवतु भगवन् भावि सर्वं शरीरम् ||

त्वत्पादांभोरुहपरिमळोद्वाहिमन्दानिलेषु |
तेष्वेकं वा सृज पुनरिमं नाथ दीनार्तिहारिन्
आतोषान्मां मृड भवमहांगरनद्यां लुठन्तम् ||

व्यग्रोदग्रव्यसनिसकलस्निग्धरुद्धोपकंठे |
अंतस्तोदैरवधिरहितामार्तिमापद्यमाने-
ऽप्यंघ्रिद्वंद्वे तव निविशतामन्तरात्मन् ममात्मा ||

अग्रे घोषं रुदितबहुलं कातराणामशृण्वन् |
अत्युत्क्रान्तिश्रममगणयन्नंतकाले कपर्दिन्
अंघ्रिद्वंद्वे तवनिविशतामन्तरात्मन् ममात्मा ||

फुल्लन्मल्लीकुसुमकलिकादामसौभाग्यचोरम् |
अंतः पश्याम्यचलसुतया रत्नपीठे निषण्णं
लोकातीतं सततशिवदं रूपमप्राकृतं ते ||

पश्येयं किं तव पशुपते पादयुग्मं कदाचित् |
क्वाहं पापः क्व तव चरणालोकभाग्यं तथापि
प्रत्याशां मे घटयति पुनर्विश्रुता तेऽनुकंपा ||

विज्ञातं ते चरितमखिलं विप्रलिप्सोः कपालिन् |
आवैकुंठद्रुहिणमखिलप्राणिनामीश्वरस्त्वं
नाथ स्वप्नेऽप्यहमिह न ते पादपद्मं त्यजामि ||

अस्थीनि ते सततमाभरणानि संतु |
निह्नोतुमीश सकलश्रुतिपारसिद्धं
ऐश्वर्यमंबुजभवोऽपि च न क्षमस्ते ||

परिमितविभवानां पामराणां सुराणाम् |
तनुहिमकरमौले तावता त्वत्परत्वे
कति कति जगदीशाः कल्पिता नो भवेयुः ||

रजतगिरितटे वा रत्नसानुस्थले वा |
दिश भवदुपकंठं देहि मे भृत्यभावं
परमशिव तव श्रीपादुकावाहकानाम् ||

कथमपि शिव कालक्षेपमात्रप्रधानैः |
निखिलमपि रहस्यं नाथ निष्कृष्य साक्षात्
सरसिजभवमुख्यैः साधितं नः प्रमाणम् ||

सुखं वा दुःखं वा मम भवतु यद्भावि भगवन् |
समुन्मीलत्पाथोरुहकुहरसौभाग्यमुषिते
पदद्वंद्वे चेतः परिचयमुपेयान्मम सदा ||

ष्वसकृदुपनिबद्धामाहितोच्छिष्टभावाम् |
अहमिह नुतिभंगीमर्पयित्योपहारं
तव चरणसरोजे तातजातोऽपराधी ||

मग्नं समुद्धर महत्यमुमापदब्धौ |
सर्वात्मना तव पदाम्बुजमेव दीनः
स्वामिन्ननन्यशरणः शरणं प्रपद्ये ||

यद्यप्यनन्यमनसा न मया तथापि |
वाचापि केवलमयं शरणं वृणीते
दीनो वराक इति रक्ष कृपानिधे माम् ||

इति आत्मार्पणस्तुतिः |
मरिन्नि
विविध स्तोत्रालु
चूडंडि.
मा प्रचुरण:
श्री बगळामुखी स्तोत्रनिधि (तात्पर्य सहितं)
प्रिंटिंगु पूर्ति अयि कॊनुगोलुकु सिद्धंगा उंदि.
स्तोत्रनिधि (तॆलुगु) वाट्साप् छानल् :
मा तॆलुगु वाट्साप् छानल् नि फालो चेयडानिकि
इक्कड क्लिक् चेयंडि
"तॆलुगु"
विप्रुलकु, द्विजुलकु विज्ञप्ति :
मंत्र अनुष्ठानं लेक नेटि कालंलो धर्माचरण क्षीणिस्तू उन्नदि. दयचेसि मीकु उपदेशं उन्न मंत्रं कनीसं लक्ष जपं चेयंडि. मीकु अतिदग्गरलो उन्न देवालयानिकि प्रतिरोजू वॆळ्ळि अक्कडि देवत मंत्रान्नि कनीसं 108 जपंचेसि, आ देवत बलान्नि वृद्धि चेयंडि. देवत अनुग्रहं उंटेने आ प्रांतंलो धर्मं वर्धिल्लुतुंदि.
तॆलुगु