Anamaya Stotram

तॆलुगु
स्तोत्रनिधि
श्री शिव स्तोत्रालु
तृष्णातन्त्रे मनसि तमसा दुर्दिने बन्धुवर्ती
मादृग्जन्तुः कथमधिकरोत्यैश्वरं ज्योतिरग्र्यम् |
वाचः स्फीता भगवति हरेस्सन्निकृष्टात्मरूपा-
स्स्तुत्यात्मानस्स्वयमिवमुखादस्य मे निष्पतन्ति ||

श्चन्द्रादित्यौ वसव इति या देवता भिन्नकक्ष्याः |
मन्ये तासामपि न भजते भारती ते स्वरूपं
स्थूले त्वंशे स्पृशति सदृशं तत्पुनर्मादृशोऽपि ||

द्ग्राम्यस्तोता भवति पुरुषः कश्चिदारण्यको वा |
नो चेद्भक्तिस्त्वयि च यदि वा ब्रह्मविद्यात्वधीते
नानुध्येयस्तव पशुरसावात्मकर्मानभिज्ञः ||

न्नेह्युत्पत्तिर्यदि जनयिता नास्ति चैतन्ययुक्तः |
क्षित्यादीनां भव निजकलावत्तया जन्मवत्ता
सिध्यत्येवं सति भगवतस्सर्वलोकाधिपत्यम् ||

भोक्ता चैनां परिणमयितुं बुद्धिवर्ती समर्थः |
भोगोप्यस्मिन् भवति मिथुने पुष्कलस्तत्र हेतु-
र्नीलग्रीव त्वमसि भुवनस्थापनासूत्रधारः ||

द्द्वाभ्यां पापान्यभिगिरि हरन् योनवद्यः क्रमाभ्याम् |
प्रेक्ष्यारूढस्सृजति नियमादस्य सर्वं हि यत्त-
त्सर्वज्ञत्वं त्रिभुवन सृजा यत्र सूत्रं न किञ्चित् ||

यात्रां भूयस्तमसि बहुले बिभ्रतस्संहृतिं च |
ब्रह्माद्यैतत्प्रकृतिगहनं स्तंभपर्यन्तमासी-
त्क्रीडावस्तु त्रिनयन मनोवृत्तिमात्रानुगं ते ||

वासागारं पितृवनभुवं वाहनं कश्चिदुक्षा |
एवं प्राहुः प्रलघुहृदया यद्यपि स्वार्थपोषं
त्वां प्रत्येकं ध्वनति भगवन्नीश इत्येष शब्दः ||

कस्स्यादस्य स्तनकलशयोर्भारनम्रा भवानी |
पाणौ खण्डः परशुरिदमप्यक्षसूत्रं किमस्ये-
त्या चक्षाणो हर कृतधियामस्तु हास्यैकवेद्यः ||

मुक्तेरध्वा स पुनरमलः पावनः किं न जातः |
दाक्षायण्यां प्रियतमतया वर्तते योगमाया
सा स्याद्धत्ते मिथुनचरितं वृद्धिमूलं प्रजानाम् ||

द्दृष्टिस्निग्धस्स पुनरमरस्त्रीभुजग्राह्यकण्ठः |
अप्यारूढस्सुरपरिवृतं स्थानमाखण्डलीयं
त्वं चेत्क्रुद्धस्स पतति निरालंबनो ध्वान्तजाले ||

तेजो यत्ते कनकनलिनीपद्मपत्रावदातम् |
विस्मार्यन्ते सुरयुवतयस्तेन सेन्द्रावरोधा
दैत्येन्द्राणामसुरजयिनां बन्धनागारवासम् ||

न्न्यक्कुर्वाणं प्रलयपयसामूर्मिभङ्गावलेपम् |
मुक्ताकारं हर तव जटाबद्धसंस्पर्शि सद्यो
जज्ञे चूडा कुसुमसुभगं वारि भागीरथीयम् ||

न व्याचष्टे भुवनविषयां त्वत्प्रसादप्रवृत्तिम् |
वारां गर्भस्सहि विषमयो मन्दरक्षोभजन्मा
नैवं रुद्धो यदि न भवति स्थावरं जङ्गमं वा ||

पार्श्वे तिष्ठन् गिरिशसदृशे पञ्चबाणो मुहूर्तम् |
तस्मादूर्ध्वं दहनपरिधौ रोषदृष्टि प्रसूते
रक्ताशोकस्तबकित इव प्रान्तधूमद्विरेफः ||

कैलासं ते निलयनगरीं बाहुभिः कम्पयन्तम् |
आक्रोशद्भिर्वमितरुधिरैराननैराप्लुताक्षै-
रापातालानयदलसाबद्धमङ्गुष्ठकर्म ||

पादद्वन्द्वे दशमुखशिरः पुण्डरीकोपहारः |
येनैवासावधिगतफलो राक्षसश्रीविधेय-
श्चक्रे देवासुरपरिषदो लोकपालैकशत्रुः ||

स्थानं चन्द्राभरण गमयामास लोकस्य मूर्ध्नि |
सह्यस्यापि भ्रुकुटिनयनादग्निदंष्ट्राकरालं
द्रष्टुं कश्चिद्वदनमशकद्देवदैत्येश्वरेषु ||

बाहुक्षेपाद्ग्रहगणयुतं घूर्णते मेघबृन्दम् |
उत्साद्यन्ते क्षणमिव दिशो हुङ्कृतेनातिमात्रं
भिन्नावस्थं भवति भुवनं त्वय्युपक्रान्तनृत्ते ||

रासीदन्तस्तव हुतवहस्तं भमूर्त्या स्थितस्य |
भूयस्ताभ्यामुपरि लघुना विस्मयेन स्तुवद्भ्यां
कण्ठे कालं कपिलनयनं रूपमाविर्बभूव ||

कृत्वा बाहुं त्रिपुरविजयानन्तरं ते स्थितस्य |
मन्दाराणां मधुरसुरभयो वृष्टयः पेतुरार्द्रा-
स्स्वर्गोद्यानभ्रमरवनितादत्तदीर्घानुयाताः ||

पूर्णेथाद्यः परमसुलभे दुष्कराणां सहस्रे |
चक्रं भेजे दहनजटिलं दक्षिणं तस्य हस्तं
बालस्येव द्यूतिवलयितं मण्डलं भास्करस्य ||

दत्ताश्वासो दनुसुतशिरश्छेददीक्षां बबन्ध |
प्रत्यासन्नं तदपि नयनं पुण्डरीकानुकारि
श्लाघ्या भक्तिस्त्रिनयन भवत्यर्पिता किं न सूते ||

सोमो मुग्धश्शिरसि भुजगः कश्चिदंसोत्तरीयः |
कोऽयं वेषस्त्रिनयन कुतो दृष्ट इत्यद्रिकन्या
प्रायेण त्वां हसति भगवन् प्रेमनिर्यन्त्रितात्मा ||

रूपं प्रावृड्घनरुचिमहाभैरवं दर्शयित्वा |
पश्यन् गौरीं भयचल करालंबित स्कन्धहस्तां
मन्ये प्रीत्या दृढ इति भवान् वज्रदेहेऽपि जातः ||

जायामिश्रा जटिलशिरसश्चन्द्ररेखावतंसाः |
नित्यानन्दा नियतललितास्स्निग्धकल्माषकण्ठाः
देवा रुद्रा धृतपरशवस्ते भविष्यन्ति भक्ताः ||

स्मृत्वेवाहं तवचरणयोर्निर्वृतिं साधयामि ||

स्स्नेहाभ्यङ्गो भवनकरणं गन्धधूपार्पणं वा |
यस्ते कश्चित्किरति कुसुमान्युद्दिशन् पादपीठं
भूयो नैष भ्रमति जननीगर्भकारागृहेषु ||

मुक्तागौरं शिरसिजटिले जाह्नवीमुद्वहन्तम् |
नानाकारं नवशशिकलाशेखरं नागहारं
नारीमिश्रं धृतनरतिरोमाल्यमीशं नमामि ||

यक्षावासे विषधरपुरे देव विद्याधरे वा |
यस्मिन् कस्मिंत्सुकृतनिलये जन्मनि श्रेयसे वा
भूयाद्युष्मच्चरणकमलध्यायिनी चित्तवृत्तिः ||

दिव्यज्ञानं त्रिपुरदहनं शङ्करं शूलपाणिम् |
तेजोराशिं त्रिभुवनगुरुं तीर्थमौलिं त्रिनेत्रं
कैलासस्थं धनपतिसखं पार्वतीनाथमीशम् ||

शान्तः क्रूरः शमितविषयः शैलकन्यासहायः |
भिक्षावृत्तिस्त्रिभुवनपतिः शुद्धिमानस्थिमाली
शक्यो ज्ञातुं कथमिव शिव त्वं विरुद्धस्वभावः ||

परम परमदूरं दूरमाद्यन्तशून्याम् |
त्रिपुरजयिनी तस्मिन् देवदेवे निविष्टां
भगवति परिवर्तोन्मादिनी भक्तिरस्तु ||

र्ललितपदमुदारं दण्डिना पण्डितेन |
स्तवनमवनकामेनात्मनोऽनामयाख्यं
भवति विगतरोगो जन्तुरेतज्जपेन ||

न्मन्दाक्रान्तान् त्रिभुवनगुरोः पार्वतीवल्लभस्य |
कृत्वा स्तोत्रं यदि सुभगमाप्नोति नित्यं हि पुण्यं
तेन व्याधिं हर हर नृणां स्तोत्रपाठेन सत्यम् ||

इति दण्डिविरचितं अनामयस्तोत्रम् |
मरिन्नि
श्री शिव स्तोत्रालु
चूडंडि.
मा प्रचुरण:
श्री बगळामुखी स्तोत्रनिधि (तात्पर्य सहितं)
प्रिंटिंगु पूर्ति अयि कॊनुगोलुकु सिद्धंगा उंदि.
स्तोत्रनिधि (तॆलुगु) वाट्साप् छानल् :
मा तॆलुगु वाट्साप् छानल् नि फालो चेयडानिकि
इक्कड क्लिक् चेयंडि
"तॆलुगु"
विप्रुलकु, द्विजुलकु विज्ञप्ति :
मंत्र अनुष्ठानं लेक नेटि कालंलो धर्माचरण क्षीणिस्तू उन्नदि. दयचेसि मीकु उपदेशं उन्न मंत्रं कनीसं लक्ष जपं चेयंडि. मीकु अतिदग्गरलो उन्न देवालयानिकि प्रतिरोजू वॆळ्ळि अक्कडि देवत मंत्रान्नि कनीसं 108 जपंचेसि, आ देवत बलान्नि वृद्धि चेयंडि. देवत अनुग्रहं उंटेने आ प्रांतंलो धर्मं वर्धिल्लुतुंदि.
तॆलुगु